Ως αφιέρωμα στην Εθνική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940 η amanivoice-Chios δημοσιεύει αποκλειστικές προσωπικές φωτογραφίες δικών μας ανθρώπων που πολέμησαν στα αλβανικά βουνά, συμβάλλοντας κι εκείνοι σ’ αυτό που ονομάζουμε Επος του ’40.

ΤΙ ΕΙΠΑΝ ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ

Ο Αδόλφος Χίτλερ ήταν αντίθετος με την ιταλική επίθεση στην Ελλάδα, καθώς δεν ήθελε να ανοίξει Βαλκανικό μέτωπο, τη στιγμή που προετοίμαζε την εκστρατεία κατά της ΕΣΣΔ.

Ο Ναύαρχος φον Κανάρης αναφέρει στα απομνημονεύματά του, ότι σε σύσκεψη στο Μπερχτεσγκάντεν την 1η Φεβρουαρίου 1941, προκειμένου να συζητηθούν οι εξελίξεις μετά το θάνατο του Μεταξά, και ενώ είχε ήδη αποφασιστεί η γερμανική επίθεση, ακούστηκε ο Χίτλερ να μονολογεί:

«Εάν επιτεθώ, θα μου πουν ότι κτυπώ πισώπλατα έναν ηρωικό λαό• εάν δεν επιτεθώ, προδίδω ένα φίλο και σύμμαχο (Μουσολίνι)».

Η ηρωική μάλιστα ελληνική αντίσταση στα Οχυρά της Γραμμής Μεταξά τον έκανε να αναγνωρίσει σε λόγο του στο Ράιχσταγκ (4 Μαΐου 1941):

«Ενώπιον της Ιστορίας είμαι υποχρεωμένος να αναγνωρίσω ότι, από τους μέχρι τώρα αντιπάλους μας, ο Έλληνας στρατιώτης πολέμησε με εξαιρετική γενναιότητα και δεν παραδόθηκε παρά όταν κάθε αντίστασή του ήταν αδύνατη. Ως εκ τούτου, απεφάσισα να μην κρατηθεί κανένας Έλληνας στρατιώτης αιχμάλωτος και οι αξιωματικοί να διατηρήσουν τα προσωπικά όπλα τους».

Οταν δε όλα θα έχουν κριθεί, θα ομολογήσει στην Πολιτική Διαθήκη, την οποία υπαγόρευσε στον Μπόρμαν, το Φεβρουάριο του 1945 στο Βερολίνο:

«Η κακή τροπή του πολέμου για τον Αξονα άρχισε από την περιττή και ανόητη επίθεση της Ιταλίας κατά της Ελλάδος, η οποία έδωσε την ευκαιρία στην Αγγλία να θέσει και πάλι τον πόδα της επί της Ευρώπης, στον Τσόρτσιλ να θριαμβολογήσει ότι η Αγγλία έχει και πάλι συμμάχους στον αγώνα της κατά του Άξονα, και στους εχθρούς του Ράιχ να αναθαρρήσουν.

…Άνευ των δημιουργηθεισών υπό των Ιταλών δυσκολιών εκ της εκστρατείας των κατά της Ελλάδος, θα είχον επιτεθή εναντίον των Ρώσων εβδομάδας τινάς ενωρίτερον».

H Λένι Ρίφενσταλ στην αυτοβιογραφία της αναφέρει ότι ο Χίτλερ της είπε σε συνάντησή τους στις 30 Μαρτίου 1944:

«Αν οι Ιταλοί δεν είχαν επιτεθή εις την Ελλάδα και δεν εχρειάζοντο την βοήθειάν μας, ο πόλεμος θα είχε πάρει διαφορετικήν τροπήν. Θα είχαμε προλάβει να κατακτήσωμεν το Λένινγκραντ και την Μόσχαν, πριν πιάσει το ρωσικόν ψύχος».

Επίσης ο Γιόζεφ Γκέμπελς γράφει στο ημερολόγιό του, στις 8 Απριλίου 1941, δύο ημέρες μετά τη γερμανική επίθεση, εντυπωσιασμένος και αυτός από την μαχητικότητα των Ελλήνων:

«Προχωρούμε αργά στην Ελλάδα… Οι Έλληνες είναι γενναίοι μαχητές. Τα καταληφθέντα χαρακώματα είναι γεμάτα πτώματα… Και αυτός ο Φύρερ θαυμάζει ιδιαιτέρως το θάρρος των Ελλήνων. Ίσως υπάρχει ακόμη ένα ίχνος της παλαιάς ελληνικής καταγωγής σ’ αυτούς».

Αλλά και οι ιαπωνικές εφημερίδες (Δεκέμβριος 1940) γράφουν:

«Η χώρα μας, εις την οποίαν ιδιαιτέρως τιμάται η ανδρεία, παρακολουθεί με θαυμασμόν τον αγώνα των Ελλήνων εις την Αλβανίαν, ο οποίος μας συγκινεί τόσον ώστε, παραμερίζοντες προς στιγμήν παν άλλο αίσθημα, αναφωνούμεν ‘’Ζήτω η Ελλάς’’».