Εφυγε χθες από τη ζωή ένας ακάματος εργάτης της γης και της πένας, ο Δημήτρης Τσιαδής του παπα-Ευθύμη από την Κέραμο, νικημένος από την επάρατη νόσο που την πάλευε καιρό, αλλά στο τέλος τον λύγισε.

Οραματιστής της ανάπτυξης της Αμανής, από τους ιδρυτές και σημαίνον στέλεχος της Αριούσιος Α.Ε. ως αντιπρόεδρος της οινοποιητικής εταιρείας, αλλά και άριστος χειριστής του προφορικού και γραπτού λόγου, αποτύπωσε στην τοπική ντοπιολαλιά με εξαιρετικό χιούμορ πραγματικές βορειοχωρούσικες ιστορίες ανθρώπων και καταστάσεων στην εφημερίδα «η Αμανή» από το 2001 έως και το 2007 με τον τίτλο «Τα Κεραμούσικα».

Οι ιστορίες αυτές, πραγματικό ντοκουμέντο για τη ζωή στα χωριά της Αμανής στο παρελθόν, βρίσκονται στο βιβλίο του «Εκείνα τα χρόνια… θυμούμαι» που πρωτοπαρουσιάστηκε τον Αύγουστο του 2010 στις εγκαταστάσεις του Αριούσιου στον Εγρηγόρο.
Σε κείνη την εκδήλωση, φίλοι απ’ τα παλιά, συγχωριανοί και επισκέπτες των χωριών, παρακολούθησαν την παρουσίαση του βιβλίου. Αναγνώσεις κειμένων στην πατρογονική ντοπιολαλιά της Αμανής έγιναν από το Νίκο Τσιαδή και τον Παντελή Κουνιάδη, ενώ η βραδιά έκλεισε με μια μουσική έκπληξη από τρία νεαρά παιδιά – τον Κώστα Λιτσάκη, τη Χριστίνα και τη Μαντώ Μάντζιου – από την Κέραμο, που τραγούδησαν για το Δημήτρη.

«ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΣΑΠΑ ΘΑ ΔΟΥΛΕΥΓΟΜΕ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΝΑ»

Ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα της απλότητας του γραψίματός του και του πηγαίου του χιούμορ αποτελεί η… αυτοκριτική για τη συνέπειά του στην παράδοση των κειμένων του για δημοσίευση στην εφημερίδα «η Αμανή».

«Περνούσαν, λοιπόν, οι μέρες καθώς πλησίαζε η έκδοση αυτής της εφημερίδας κι εγώ ήσυχος πια, αφού ε μ’ έχαν ενοχλήσει, κείμενον δεν είχα δώκει ακόμα. Οπότε κάποια στιγμή, λίγο πριν σχολάσουμε, πτώμα από την κούραση και ενώ εγώ σκυφτός κρατούσα στο ένα χέρι την τσάπα και στο άλλο ένα κλήμα, έτοιμος να το μπήξω μεσ’ το λάκκο και να πα φύομε πια, ακούω από πάνω μου: ”Για να σου πω; Ξέρεις το πως κείμενο εν ήδωκες ακόμα; Ο σκοπός σου είντανε; Τελευταία ώρα α ξετρέχομεν πάλι για σένα;”. ”Άκου να σου πω”, του λέω, ”για την τσάπα θα δουλεύγομε, για την πένα. Και τα δυο εν γίνουντενε”. Τέλος πάντων, εκατήφερέ με και μον’ όμως τώρα πού να κατηάσει η κούτρα μου πράμα για να γράψω».

Για περισσότερες ιστορίες πατήστε ΕΔΩ σε παλαιότερο αφιέρωμα της amanivoice-Chios στον Δημήτρη Τσιαδή.

ΕΓΡΑΨΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ «Εκείνα τα χρόνια… θυμούμαι»

«Ο συγγραφέας με ιδιάζουσα ευαισθησία μάς μεταφέρει φυσιολογικά και πάντα ανεπιτήδευτα και απλά στο γενέθλιο τόπο του τότε που έσφυζε από ζωή, και μας καθιστά μετόχους και κοινωνούς των δραστηριοτήτων, των ενεργειών, των διαλογισμών, των αισθημάτων και των συναισθημάτων των κατοίκων, όπως επίσης και των προσωπικών του βιωμάτων, καθώς αναπολεί «ξεφυλλίζοντας», όπως ό ίδιος σημειώνει, «τις σελίδες του μυαλού» του, προκειμένου «οι νεότεροι να ακούσουν και να γνωρίσουν, έστω από το γραπτό λόγο, πώς ήταν η ζωή στα χρόνια εκείνα, πώς ζούσαν οι άνθρωποι και ποια τα ενδιαφέροντά τους».
Κων/νος Ε. Φραγκομίχαλος, Ph.D.(Lon.)
Επίτ. Σχολ. Σύμβουλος Φιλολόγων,τ. Πανεπιστημιακός

«Ο Δημήτρης Τσιαδής με τα κείμενά του μας βοηθά να γνωρίσουμε τον εαυτό μας. Προσφέρει σημαντικές υπηρεσίες στη Ν. Ελλάδα γιατί καταγράφει πηγές του νεοελληνισμού, σκύβει πάνω στις ρίζες της εθνικής μας ψυχής. Απεικονίζει την Ελλάδα της υπαίθρου και μας παραδίδει ένα εθνικό κειμήλιο με τον θησαυρό των παραδόσεων και των συνηθειών του ελληνικού λαού όπως αυτές εκφράζονται σε μια απόμακρη γωνιά της χώρας».
Δέσποινα Κεφάλα – Μήλιου
Φιλόλογος.

ΜΕ ΤΟ ΜΕΡΑΚΙ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΟΛΛΕΣ ΤΟΥ ΓΝΩΣΕΙΣ

Η αγάπη του για την Κέραμο αλλά και η ανησυχία του για τον τόπο του αποτυπώνονται στις εντυπώσεις που αποκόμισαν από την επίσκεψή τους στην Αμανή μαθητές και καθηγητές του Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας Χίου:

Τον Οκτώβριο του 2013 το Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας Χίου στο πλαίσιο της ετήσιας εκπαιδευτικής επίσκεψής του, οργάνωσε και πραγματοποίησε οδοιπορικό στα χωριά της Βόρειας Χίου.
Όπως αναφέρουν σε σημείωμά τους, «έχοντας επισκεφτεί και γνωρίσει σε προηγούμενες εκδρομές μας σημαντικά μέρη της Ελλάδας (Θεσσαλονίκη, Αθήνα, Μυτιλήνη) νιώσαμε την ανάγκη, αυτή τη φορά, να στραφούμε στον δικό μας τόπο και στις μοναδικές ομορφιές που κρύβει ένα σχετικά άγνωστο κομμάτι της Χίου, τα Βορειόχωρα.

Πρώτος σταθμός μας η Κέραμος. Σκαρφαλωμένη στις πλαγιές της Αμανής, μέσα σε πυκνή βλάστηση, η Κέραμος είναι συνυφασμένη στη συνείδηση των Χιωτών με τα περίφημα ορυχεία του αντιμονίου. Εκεί συναντήσαμε το κ. Τσιαδή Δημήτρη, ο οποίος μας υποδέχτηκε και μας ξενάγησε στη μεταλλευτική ιστορία του τόπου του με ιδιαίτερη γλαφυρότητα και ευαισθησία. Μάθαμε από αυτόν για τη μεγάλη ανάπτυξη της περιοχής τους προηγούμενους αιώνες μέσα από την δραστηριότητα των μεταλλείων. Είδαμε κάποιες από τις περίφημες στοές των ορυχείων αλλά συνειδητοποιήσαμε και την ανθρωποθυσία που συντελέστηκε σε εκείνον τον τόπο, αφού οι περισσότεροι από τους μεταλλωρύχους πλήρωσαν με τη ζωή τους τις συνέπειες που έχει στον ανθρώπινο οργανισμό η εξόρυξη και εισπνοή των παραγώγων του αντιμονίου. Ο κ. Τσιαδής με το μεράκι του αλλά και τις πολλές γνώσεις για τον τόπο του, μας μετέδωσε τόσο την αγάπη του όσο και την ανησυχία του για το μέλλον της Κεράμου που δυστυχώς έχει πολύ λίγους μόνιμους κατοίκους και αντιμετωπίζει και την απαξίωση εκ μέρους της Πολιτείας. Τον ευχαριστούμε λοιπόν εκ βαθέων για όλα όσα έκανε και για την προθυμία του να μοιραστεί μαζί μας τις εμπειρίες του».

«ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΑΣ»

Τον Αύγουστο του 2009 στα εγκαίνια της Αριούσιος Α.Ε. ο Δημήτρης Τσιαδής, ένας από τους ανθρώπους που σήκωσαν το βάρος της υλοποίησης του έργου δηλώνει: «Σήμερα είναι μέρα μεγάλης συγκίνησης γιατί προηγήθηκε μια προσπάθεια 8 χρόνων. Όπως είπε ο κ. Πρόεδρος πετύχαμε το 50% του στόχου, με αργά και σταθερά βήματα για να φτάσουμε εκεί που πρέπει. Πειστήκαμε παρά τις δυσκολίες να προχωρήσουμε, από την αγάπη για τον τόπο μας. Έτσι μάς εμπιστεύθηκαν και οι άνθρωποι που επένδυσαν και τους ευχαριστώ. Πολλές φορές δουλεύαμε και νύχτα. Περάσαμε πολλές κουραστικές μέρες εδώ αλλά αντέξαμε σκεπτόμενοι τους ανθρώπους που μας είχαν εμπιστευθεί. Δεν μπορούσαμε να τα εγκαταλείψουμε».

Ο Δημήτρης Τσιαδής γεννήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 1948 στην Κέραμο, το πέμπτο παιδί από τα έξι του παπα-Ευθύμη και της πρεσβυτέρας Μαρίας. Πήγε σχολείο στο χωριό όπου και έζησε μέχρι το 1962, χρονιά που πήγε στη Ριζάριο Σχολή στην Αθήνα, σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών, σαν γνήσιος γόνος οικογένειας κληρικών, από όπου και επέστρεψε μετά από δυόμισι χρόνια.
Τον Ιανουάριο του 1977 παντρεύτηκε την αγαπημένη του Ιάσμη και έχουν αποκτήσει τρία παιδιά τη Μαρία, την Ιωάννα και τον Ευθύμη και εγγόνια. Εργάσθηκε στο Νομοκτηνιατρείο Χίου μέχρι και το 2007 που βγήκε στη σύνταξη και επέστρεψε, μόνιμος κάτοικος πλέον, στα Αγιάσματα.

Η κηδεία του Δημήτρη Τσιαδή θα γίνει στην Κέραμο την Κυριακή 31 Ιανουαρίου. Ο Θοδωρής Βαλαμβάνος και η Μαρκέλλα Κουτσοδόντη μέσα και από την amanivoice-Chios εκφράζουν τα θερμά τους συλλυπητήρια στην οικογένειά του.