Eκλεισαν σήμερα 22 χρόνια από την ημέρα που ο κορυφαίος μπουζουξής και συνθέτης Γιώργος Ζαμπέτας εγκατέλειψε το μάταιο τούτο κόσμο.

Ο Γιώργος Ζαμπέτας με το παίξιμό του είχε δημιουργήσει σχολή.

Το 1940 η οικογένεια Ζαμπέτα μετακόμισε στο Αιγάλεω και από τη στιγμή εκείνη ο Ζαμπέτας απόκτησε ένα άρρηκτο δεσμό με την πόλη, της οποίας εμπνεύστηκε και χάρισε το προσωνύμιο «Σίτι», κατά τη διάρκεια μια περιοδείας του στη Βρετανία.

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’50 ο Ζαμπέτας γράφει τα πρώτα του γνήσια ρεμπέτικα τραγούδια με γνωστούς ερμηνευτές όπως οι Πρόδρομος Τσαουσάκης Στέλιος Καζαντζίδης Μανώλης Καναρίδης Πόλυ Πάνου κ.α. Εκδηλο ήταν από τότε το ταλέντο και το εκπληκτικό του παίξιμο, ωστόσο ακόμη δεν είχε κατασταλάξει στο πασίγνωστο ιδιαίτερο στυλ, που τον καθιέρωσε σαν ένα μοναδικό «σώου-μαν» στο χώρο.

Την επόμενη δεκαετία, τα τραγούδια του γνωρίζουν τεράστια επιτυχία καθώς πραγματοποιεί εμφανίσεις στα σπουδαιότερα λαϊκά κέντρα διασκέδασης, ενώ ταξιδεύει στο εξωτερικό (Ευρώπη και Αμερική) και παράλληλα συμμετέχει σε περισσότερες από 100 ταινίες του ακμάζοντα εκείνο τον καιρό Ελληνικού Κινηματογράφου.

Λίγο πριν το τέλος (10/3/92) είχε τη χαρά να δει και να ακούσει τις καινούργιες του συνθέσεις να περνάνε ξανά στα ΜΜΕ και να τραγουδιούνται από τον κόσμο. Από τις αρχές του ’80 μέχρι και το 1991 που κυκλοφόρησε το άλμπουμ «Χίλια περιστέρια» ο Ζαμπέτας είχε τεθεί εκτός δισκογραφίας.

Σύμφωνα με δήλωση του Λευτέρη Παπαδόπουλου: «Ο Ζαμπέτας ως συνθέτης χωράει μέσα στην πρώτη δεκάδα των μεγάλων μορφών του ρεμπέτικου και λαϊκού μας τραγουδιού. Ως μπουζουκτσής ήταν ο καλύτερος, από την άποψη του προσωπικού ήχου, αλλά σαν σώου-μαν ήταν μοναδικός. Ένας καλλιτέχνης που αν είχε γεννηθεί στην Αμερική θα πρωταγωνιστούσε, πιθανότατα, στην παγκόσμια σκηνή!».