ΑΡΘΡΟ-ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ
του ΓΙΩΡΓΟΥ ΙΣ. ΑΜΕΝΤΑ

Η πιο πολυφωτογραφημένη γωνιά του νησιού έχει μετατραπεί σε παγίδα για επισκέπτες και οδηγούς – και η Πολιτεία εξακολουθεί να αδιαφορεί.

Σε έναν τόπο με φυσικό κάλλος και ιστορική κληρονομιά, θα περίμενε κανείς η τουριστική ανάπτυξη να γίνεται με σεβασμό και μακρόπνοο σχεδιασμό. Δυστυχώς, όμως, αυτό που παρατηρούμε καθημερινά είναι μια τουριστική «αρπαχτή» με την ανοχή – αν όχι τη συνενοχή – της ίδιας της πολιτείας.

Δεν είναι μόνο θέμα αισθητικής ή πολιτισμού· είναι πλέον θέμα ασφάλειας. Και όταν έρθει το ατύχημα – γιατί με μαθηματική ακρίβεια θα έρθει – οι ευθύνες θα είναι βαριές. Και προσωπικά, δεν επιθυμώ να φέρω αυτό το βάρος στη συνείδησή μου, γι’ αυτό και παρεμβαίνω δημόσια, πριν να είναι αργά.

Οι Μύλοι στην περιοχή του Νοσοκομείου αποτελούν ίσως το πιο αναγνωρίσιμο και πολυφωτογραφημένο τοπόσημο του νησιού μας. Ωστόσο, παρά την ιδιαίτερη ιστορική και αισθητική τους αξία, η εικόνα εγκατάλειψης που παρουσιάζουν εδώ και αρκετά χρόνια, παρά τις μικρές παρεμβάσεις που έχουν γίνει, αποτελεί ντροπή για όλους μας.

Έχω επανειλημμένα επισημάνει – δημόσια και αρμοδίως – τον κίνδυνο κατάρρευσής τους, καθώς και τη συνεχή υποβάθμιση της περιοχής. Η ανάγκη για ουσιαστικές παρεμβάσεις είναι πλέον επιτακτική: τόσο για τη διάσωση και αναστήλωση των σωζόμενων μύλων όσο και για την ανάδειξη των υπολοίπων, οι οποίοι βρίσκονται νοτιότερα και έχουν σχεδόν ολοκληρωτικά αφανιστεί από τη φθορά του χρόνου και την αδιαφορία της πολιτείας.

Περνώ καθημερινά από την περιοχή και βλέπω δεκάδες πούλμαν να σταθμεύουν πρόχειρα μπροστά στους μύλους, αποβιβάζοντας επισκέπτες που σταματούν για μια σύντομη φωτογράφιση και έπειτα επιβιβάζονται ξανά και φεύγουν. Όμως η επικινδυνότητα του σημείου είναι προφανής, ακόμα και χωρίς σταθμευμένα λεωφορεία. Φανταστείτε πόσο αυξάνεται ο κίνδυνος όταν τα πούλμαν καταλαμβάνουν ολόκληρο το πλάτος του δρόμου, δημιουργώντας ένα σκηνικό ασφυξίας και κινδύνου.

Θεωρώ απαραίτητη μια άμεση και αποφασιστική παρέμβαση της αρμόδιας αρχής. Είναι αναγκαίο να οριστεί συγκεκριμένος χώρος προσωρινής στάθμευσης και αναμονής για τα τουριστικά λεωφορεία. Υπάρχει διαθέσιμος χώρος νοτιότερα, στους γκρεμισμένους μύλους, ο οποίος θα μπορούσε με μικρή διαμόρφωση να εξυπηρετήσει για την προσωρινή στάθμευσή τους. Ακόμα κι αν αυτός ο χώρος δεν θεωρηθεί κατάλληλος, μπορεί να αξιοποιηθεί ο υφιστάμενος δημόσιος χώρος στάθμευσης λίγα μέτρα παρακάτω, ώστε η πρόσβαση στους μύλους να γίνεται με ασφάλεια για όλους – επισκέπτες και χρήστες του οδικού δικτύου.

Η παρούσα κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο. Δεν είναι δυνατόν να επενδύουμε στον τουρισμό μόνο όταν πρόκειται για αριθμούς και έσοδα, αλλά να κλείνουμε τα μάτια όταν πρόκειται για υποδομές, ασφάλεια και σεβασμό στον πολιτισμό και στους ανθρώπους.

Καλώ τις αρμόδιες αρχές να αφυπνιστούν και να δράσουν άμεσα. Όχι για να αποδείξουν ότι είναι «παρόντες», αλλά γιατί είναι πλέον ηθικά και πολιτικά υποχρεωμένοι να το πράξουν.

Δεν υπάρχει τουρισμός χωρίς ασφάλεια. Ούτε ανάπτυξη χωρίς ευθύνη.