Με αφορμή αναφορά σε βιβλίο του Κ. Φραγκομίχαλου για ενταφιασμό διάσπαρτων οστών από τη μεγάλη σφαγή της Χίου σε περιοχή του Αγίου Γάλακτος, 4 Χιώτες από την Αμανή προσπάθησαν να βρουν τον κοινό τάφο.

Σύμφωνα με μαρτυρίες, στη συγκεκριμένη ακτογραμμή του Αγίου Γάλακτος, κυνηγημένοι άνθρωποι από τα χωριά, αλλά και από την πόλη της Χίου βρήκαν το θάνατο από τους Τούρκους, σε μία από τις σφαγές που σημειώθηκαν, προσπαθώντας να προσεγγίσουν το Μελανιός.

Το Σάββατο 16 Νοεμβρίου λοιπόν, οι Νίκος Κεφάλας, Γιώργος Β. Κεφάλας και Σταμάτης Γεωργούλης, (ο οποίος μας έστειλε τα βίντεο), συναντήθηκαν στο Άγιο Γάλας με τον Παναγιώτη Γαλάτουλα για τον παραπάνω σκοπό.

Σύμφωνα με όσα μας ανέφερε ο κ. Γεωργούλης, «από το βιβλίο του καθηγητή Κώστα Φραγκομίχαλου, «ΑΓΙΟ ΓΑΛΑΣ» υπέπεσε στην αντίληψή μας μία αναφορά, σχετικά με τον ενταφιασμό διάσπαρτων οστών στη θέση Μαυρόπετρες Αγίου Γάλακτος.

Στο βιβλίο αναφέρεται ότι το 1913/14,ο δάσκαλος της παραπάνω κοινότητας, μαζί με τους 45 μαθητές του, περιμάζεψαν τα οστά των σφαγιασθέντων συγχωριανών/συμπατριωτών μας και τα ενταφίασαν στην εν λόγω περιοχή.

Το ακριβές σημείο είχε υποδειχτεί από τον Γιώργο Γαλάτουλα στον Κ. Φραγκομίχαλο πριν από χρόνια.

Προχθές μετά από επικοινωνία του Γιώργου Β. Κεφάλα με τον Γιώργο Γαλάτουλα και με οδηγό το συγγενή του Παναγιώτη, μετά από κάποιες οδηγίες που λάβαμε επισκεφθήκαμε το σημείο. Φτάσαμε σε μια πολύ δύσβατη και απόκρημνη περιοχή, πάντα με τη συνοδεία του Παναγιώτη Γαλάτουλα, που άλλοι την αποκαλούν Μαυρόπετρες ή Αλεποτρυπιές ή Βαθειά Ρίμνη.

Αν και είχαμε προειδοποιηθεί από τον Γ. Γαλάτουλα, ότι πλέον το κοινοτάφιο και ο μεγάλος ριζιμιός βράχος που βρίσκονταν στο πάνω μέρος του τάφου,καθώς και η ξερολιθιά που το κύκλωνε έχουν υποστεί κατολίσθηση και κατακρημνιστεί στη θάλασσα, τα τελευταία χρόνια, εμείς πήγαμε με την ελπίδα ότι ίσως βρούμε κάτι.

Πράγματι, δυό αναβαθμίδες πάνω από τον γκρεμό, όπου υπήρχαν κάποιες συκιές κι ένα παλαιό μεγάλο κλήμα, εντοπίσαμε το χωράφι. Όμως η κατολίσθηση είχε προφανώς θάψει και παρασύρει προς τη θάλασσα για πάντα τα οστά των ανθρώπων εκείνων, που προφανώς όδευαν κατά το Μελανιός από ακτή σε ακτή, αλλά οι βάρβαροι παραμόνευαν τα θηράματα, ακριβώς στα περάσματα προς τη Μέλαινα Άκρα».