Στις δημοτικές εκλογές της 11ης Φεβρουαρίου 1934, πριν δηλαδή από 85 χρόνια, οι γυναίκες στην Ελλάδα ψήφισαν για πρώτη φορά.

Στους εκλογικούς καταλόγους της Αθήνας είχαν γραφτεί 2.655 κυρίες εκ των οποίων όμως ψήφισαν μόλις οι 439.

Για την αναγνώριση των πολιτικών δικαιωμάτων των γυναικών πρωτοστάτησε το φεμινιστικό κίνημα του οποίου η μεγαλύτερη νίκη ήταν όταν το 1975 καθιερώθηκε από το Σύνταγμα η αρχή της ισότητας των δυο φύλων.

Οι αγώνες των γυναικών για το δικαίωμα της ψήφου είχε ξεκινήσει πολλά χρόνια πριν όταν οι λεγόμενες “Σουφραζέτες” διαδήλωναν στο εξωτερικό για αυτό αλλά και πολλά άλλα καταπατημένα δικαιώματα από την πατριαρχία και τελικά μετά από πολλά χρόνια και πολλές προσπάθειες κατάφεραν να κατακτήσουν μερικά από τα ανδρικά προνόμια, ανάμεσα στα οποία ήταν και το δικαίωμά τους να ψηφίζουν.

Στην Ευρώπη λοιπόν οι γυναίκες ψήφισαν πρώτη φορά σε βουλευτικές εκλογές στη Φινλανδία το 1906, στη Νορβηγία το 1917, στη Γερμανία το 1919, στη Βρετανία το 1928, στη Γαλλία το 1945.

Στην Ελλάδα δικαίωμα ψήφου και στις βουλευτικές εκλογές απέκτησαν  στις 28 Μαΐου του 1952, χωρίς όμως τελικά να συμμετάσχουν στις εκλογές του Νοεμβρίου, γιατί δεν είχαν ενημερωθεί οι εκλογικοί κατάλογοι.

Η πρώτη γυναίκα βουλευτής εξελέγη στη Θεσσαλονίκη και ήταν η Ελένη Σκούρα του κόμματος «Ελληνικός Συναγερμός» σε επαναληπτικές εκλογές που έγιναν το 1953.

Πρώτη γυναίκα δήμαρχος ανεδείχθη στις εκλογές του 1956 η Μαρία Δεσύλλα, στην Κέρκυρα.

Το δικαίωμα του εκλέγειν για τις γυναίκες στην Ελλάδα θεσπίστηκε το 1930 και είχε περιορισμούς, όπως ότι η γυναίκα που θα μπορούσε να ψηφίσει έπρεπε να είναι τουλάχιστον απόφοιτη του Δημοτικού σχολείου και να έχει κλείσει τα 30 της χρόνια.