Δύο περίπου χρόνια μετά τη λειτουργία του το περασμένο Σάββατο έκλεισε οριστικά στη Σούδα, στο Κάστρο της Χίου, ο καταυλισμός προσφύγων και μεταναστών με την αποχώρηση και των τελευταίων 56 ατόμων και το μάζεμα του οικίσκου.

Από τον Αύγουστο είχε ξεκινήσει από τις υπηρεσίες του Δήμου Χίου σε συνεργασία με την Ύπατη Αρμοστεία για τους Πρόσφυγες, η σταδιακή αποχώρηση των προσφύγων με παράλληλα αφαίρεση πρώτα των σκηνών -που είχαν στηθεί στην παραλία- και κατόπιν των οικίσκων που λίγο πριν την 11η Νοεμβρίου του 2015 είχαν τοποθετηθεί για προσωρινή χρήση.

Τότε μπροστά σε ένα διαρκώς διογκούμενο κύμα προσφύγων, που είχαν βρει καταφύγιο στο Δημοτικό Κήπο της πόλης, ελήφθη η απόφαση για χρήση της τάφρου στο βόρειο μέρος του Κάστρου της Χίου. Τόσο από τους περιοίκους αλλά και από τους αλληλέγγυους πολίτες δέχτηκε για διαφορετικούς λόγους κριτική αυτή η επιλογή. Συμφωνούσαν όμως ότι οι συνθήκες στη Σούδα και οι υποδομές δεν ήταν καλές.

Μετά τις 21 Μαρτίου του 2016, ο καταυλισμός γνώρισε μεγαλύτερη πίεση λόγω του ότι οι αιτούντες άσυλο εγκλωβίστηκαν με τη συμφωνία ΕΕ – Τουρκίας στα νησιά, όπως και στο συγκεκριμένο καταυλισμό. Πολλές φορές υπήρξαν επεισόδια, με αποκορύφωμα τον Νοέμβριο του 2016, λίγο πριν το Πολυτεχνείο όπου δέχτηκε ο καταυλισμός που απαριθμούσε πάνω από 1.000 άτομα επίθεση από άτομα του ακροδεξιού χώρου. Ακόμα και με πέτρες που άγνωστοι πέταξαν πάνω από τα τείχη στα σπιτάκια με τις πλαστικές σκεπές και τις σκηνές· ευτυχώς χωρίς να υπάρξει σοβαρός τραυματισμός.

Παραμονή της 21 Απριλίου του 2017, είχαμε την τελευταία επίθεση ακροδεξιών στον καταυλισμό, που έδωσε όμως αφορμή για συλλήψεις και καταδίκη 2 ατόμων που κινούνται ιδεολογικά στο συγκεκριμένο χώρο. Στον καταυλισμό της Σούδας καταγράφονται επίσης εντάσεις και πετροπόλεμος ακόμα και μεταξύ των προσφύγων, φτάνοντας ακόμα και σε θανάσιμους τραυματισμούς, αλλά και σε καυγάδες δίχως κάποιο ιδιαίτερο λόγο.

Οι ελλείψεις σε φαγητό, σκηνών με αποτέλεσμα να κοιμούνται δίπλα στο κύμα, θέρμανσης ειδικά τον περασμένο χειμώνα, κοινόχρηστων χώρων αλλά και δραστηριοτήτων έφεραν σε μεγάλη δοκιμασία τους πρόσφυγες και αιτούντες άσυλο που πέρασαν για μερικές μέρες ή και πάνω από χρόνο στον καταυλισμό της Σούδας.

Στις ωραίες στιγμές η προβολή ταινιών, η λειτουργία κοινωνικής κουζίνας που για μεγάλο χρονικό διάστημα παρείχε το βασικό γεύμα σε εκατοντάδες άτομα, οι γιορτές που πραγματοποιούσαν άνθρωποι από διαφορετικές χώρους και πολιτισμούς σε συνεργασία με αλληλέγγυους πολίτες. Η κουζίνα, με τις κοινές μεσογειακές γεύσεις, η τέχνη (όπου εμφανίστηκαν καλλιτέχνες που μπόρεσαν να εκφράσουν την αγωνία τους), αλλά και η δημιουργία του πρώτου σχολείου για τα προσφυγόπουλα εκτός δομής και υπό τη σκέπη ΜΚΟ ήταν τέτοια δείγματα θετικών στιγμών όπως και η εξαίρετη δουλειά ομάδας εθελοντών με δραστηριότητες 2 και 3 φορές την εβδομάδα για τα παιδιά!

Γεγονότα όμως που γνώρισαν πολύ μικρότερη προβολή, από τους καυγάδες ακόμα και για το… άπλωμα της μπουγάδας, από τα προβλήματα ενός μεγάλου χωριού που οι κάτοικοί του στην πλειοψηφία τους είχαν χάσει τα σπίτια τους και ζούσαν σε ένα χώρο με υποτυπώδεις υποδομές.