Eπτά σημεία διεξόδου από τη μνημονιακή πολιτική και τα δεινά που έχει επιφέρει κατέθεσε για το νησί μας αλλά και τη χώρα η Λαϊκή Ενότητα Χίου που παραχώρησε συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης.

Τα μέλη της ΛΑ.Ε Αριστοτέλης Τύμπας, Δημ. Λαβατσής, Παντ. Καβύρης και Παν. Δημητρακόπουλος, άσκησαν σκληρή κριτική στην κυβέρνηση για την οικονομική πολιτική που ακολουθεί, για το ασφαλιστικό, και το προσφυγικό.

Αναλυτικά οι ομιλητές ανέφεραν τα εξής:

ΑΡ. ΤΥΜΠΑΣ: Σας καλέσαμε σήμερα γιατί εκτιμούμε ότι μισός επιπλέον χρόνος μνημονίου, αυτή τη φορά με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, έχει προστεθεί στα μνημόνια ΠΑΣΟΚ-ΝΔ με τρόπο και φέρνει και την κοινωνία της Χίου μπροστά σε μια σειρά από αδιέξοδα.

Χρειάζεται μια σύνθεση της εικόνας και αποφασιστικές πρωτοβουλίες. Κι επειδή κανένας άλλος δεν προχωράει στη σύνθεση της εικόνας στη Χίο, ούτε παίρνει πρωτοβουλίες, αποφασίσαμε να βγούμε μπροστά. Δεν θεωρούμε ότι είμαστε μόνοι μας στην εκτίμηση ότι χρειάζεται έγκαιρα μια ψύχραιμη αποτίμηση και σύνθεση της εικόνας αλλά και αποφασιστικότητα για διέξοδο υπέρ της πλειοψηφίας της κοινωνίας.

Ένας ευρύτερος κόσμος και στο νησί που υφίσταται ήδη τις συνέπειες και του τρίτου μνημονίου, που ανησυχεί για την οικονομική του επιβίωση μπροστά σε νομοσχέδια όπως το ασφαλιστικό που χτυπά και τον αγροτικό πληθυσμό του νησιού αλλά και την κοινότητα των ναυτικών, αλλά και παρακολουθεί αμήχανα τις εξελίξεις προς αποσταθεροποίηση της περιοχής με την έλευση του ΝΑΤΟ, θέλει να δει την κοινωνία μπροστά και όχι αδιαφανή συμφέροντα και επικίνδυνους χειρισμούς που μας εμπλέκουν σε απρόβλεπτες περιπέτειες.

ΠΑΝ. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Στο επίπεδο της οικονομίας, έχουμε ένα άθροισμα εξελίξεων που μπορεί συνολικά να αποβεί μοιραίο για μια ακριτική-νησιωτική κοινωνία. Εδώ περιλαμβάνεται η εμμονή σε αυξημένο ΦΠΑ που προστίθεται στην φορολογική επίθεση σε μεσαίους και μικρούς (ότι έχει απομείνει από αυτούς) και το επικείμενο ασφαλιστικό για το οποίο εμείς κάναμε ότι μπορούσαμε για να ενημερωθεί η κοινωνία με εκδήλωση με τον Γιώργο Ρωμανιά (και δεν θέλουμε να επισκιαστεί και να ξεχαστεί ότι υπήρξε μια πρωτοφανής κινητοποίηση στο νησί ενάντια στο προτεινόμενο ασφαλιστικό).

Έχουμε μισόλογα-αδιαφάνεια και απολύτως ανεπαρκείς δεσμεύσεις σε θέματα που δεν έπρεπε να ανοίξουν (αλίμονο αν πρέπει να είμαστε ευχαριστημένοι με τις εξελίξεις ως προς την αναγκαστικότητα του συνεταιρισμού της ΕΜΧ—δεν αρκεί καθόλου η δέσμευση για αναγκαστικότητα μόνο μέχρι τη λήξη της θητείας της παρούσας διοίκησης—αν κρατηθεί και αυτή), αδιαφάνεια ως προς τουριστική πολιτική (με πυροτεχνήματα για fast track που δεν συζητούνται δημόσια ώστε να γίνουν κάτι ρεαλιστικό και συμβατό με συλλογική και σχεδιασμένη ευημερία και προστασία περιβάλλοντος). Κι όλα αυτά ενώ η Χίος μοιάζει πλέον με την Αθήνα, με μαγαζιά στην Απλωταριά και παντού να κλείνουν το ένα μετά το άλλο.

Τέλος, αδιαφάνεια ως προς το ΤΑΙΠΕΔ (ο δήμος, διά του λιμενικού ταμείου ενημέρωσε για έναρξη διαδικασίας μάστερ πλαν ενώ ξέρουμε ότι το μισό λιμάνι είναι στο ΤΑΙΠΕΔ που έχει τα δικά του σχέδια—η κοινωνία πρέπει να μάθει τι γίνεται). Και τώρα, από τις εφημερίδες μαθαίνουμε ότι το αεροδρόμιο γλύτωσε από το ΤΑΙΠΕΔ για να μεταφερθεί σε ένα Υπερ-ΤΑΙΠΕΔ, χωρίς κανείς να δεσμεύεται σε τίποτα ως προς το τι σημαίνει αυτό. Κι αν αυτό σημαίνει ότι το σκληρό μονοπώλιο στις εταιρείες θα συμπληρωθεί με καπέλο και στο εισιτήριο λόγω ιδιωτικού αεροδρομίου, όπως το καπέλο στη διαδρομή από Αθήνα-Χίο;

Δ. ΛΑΒΑΤΣΗΣ: Στο επίπεδο της πολιτικής, βρεθήκαμε ως κοινωνία χωρίς να το καταλάβουμε, με αδιαφανείς σχεδιασμούς ή απλά υποχωρητικότητα της κυβέρνησης και της τοπικής αυτοδιοίκησης με μια αρμάδα του ΝΑΤΟ μπροστά στη ευαίσθητη συνοριακή περιοχή με την Τουρκία, και μάλιστα σε μια απολύτως ασαφή και σίγουρα επικίνδυνη για τους πρόσφυγες αποστολή. «Την αποτροπή των προσφυγικών ροών» μέσα στην θάλασσα!

Πρωτοφανή ακόμη και για το ΝΑΤΟ, σε ένα ρόλο που μπορεί να αποδειχθεί μοιραίος: ξέρουμε τι σημαίνει παρουσία ΝΑΤΟ σε ευαίσθητες περιοχές και μάλιστα σε συγκυρία όπου όλοι είναι εναντίον όλων και τα αθώα θύματα προσπαθούν να επιβιώσουν ενώ κάποιοι ξαναχαράζουν σύνορα. Επισημάναμε έγκαιρα ότι το νησί στο θέμα της υποδοχής των προσφύγων πολέμου αλλά και των οικονομικών προσφύγων έπρεπε να βασιστεί σε όλη αυτή τη γνώση αναδεικνύοντας την συγκλονιστική αλληλεγγύη των πολιτών του.

Η τοπική και κεντρική εξουσία να υποστηρίξει αυτή την αλληλεγγύη κι όχι να σχεδιάζει την περιθωριοποίηση και εντέλει ποινικοποίησή της για να ανοίξει ο δρόμος σε δυνάμεις νομότυπης αυθαιρεσίας, όπως κάποιες ΜΚΟ που κερδοφορούν με επαγγελματική εμπλοκή στο προσφυγικό, στις οποίες προστέθηκε η Φρόντεξ και η ασαφώς επικίνδυνη αποστολή της και τελικά και το ΝΑΤΟ με τις κανονιοφόρους του.

Η θέση μας ήταν και είναι απλή: Ως κοινωνία, με εμπιστοσύνη στην αλληλεγγύη της, ενισχύουμε την αλληλεγγύη στο να διέλθουν ασφαλώς όσοι άνθρωποι προσπαθούν να φθάσουν στην Βόρεια Ευρώπη.

Η σύμβαση της Γενεύης του 1951 για τα δικαιώματα των προσφύγων είναι απαραίτητο να γίνει σεβαστή από όλες τις πλευρές. Με βάση αυτήν η κυβέρνηση οφείλει να ανοίξει τον Έβρο για ασφαλή διέλευση και να πιέσει στην Ευρώπη για να ανοίξουν τα σύνορα. Όσον αφορά τους χώρους φιλοξενίας εμείς λέμε όχι κλειστά στρατόπεδα συγκέντρωσης που θα γίνουν κολαστήρια όταν επιχειρηθεί να διαχωριστούν οι έχοντες απόλυτη ανάγκη σε παράτυπους και μη μετανάστες(ενώ στην ουσία όλοι είναι πρόσφυγες). Όταν εκτός των άλλων μια τέτοια εξέλιξη θα δυσφημήσει ανεπανόρθωτα το νησί, ενάντια στην συγκλονιστική αλληλεγγύη των κατοίκων του που αδικούνται από τους χειρισμούς της κεντρικής και τοπικής εξουσίας.

Π. ΚΑΒΥΡΗΣ: Φυσικά τα πολιτικά είναι και οικονομικά. Αντί η Χίος να γίνει παγκόσμια γνωστή και πόλος έλξης για πολλά χρόνια ως το νησί της αλληλεγγύης, έχει μπει στο χάρτη ως το νησί όπου δήμος και κυβέρνηση, μετά από ανεπίτρεπτο παζάρι, μπορούν να μετατρέψουν, ανά πάσα στιγμή σε απωθητικό για τον όποιο τουρισμό είχε απομείνει. Κοντόφθαλμη λογική που έχει παράξει αδιέξοδο.

Κι ενώ γίνονται όλα αυτά, περνά στη σιωπή το ότι η Χίος κινδυνεύει να χάσει ότι της έχει απομείνει από σημαντικούς περιφερειακούς θεσμούς όπως το ΔΗΠΕΘΕ. Με το δήμο να θέλει να το κλείσει επειδή δεν βγάζει άμεσο υλικό κέρδος και την κυβέρνηση να παίρνει πρωτοβουλία να προτείνει τη μεταφορά του στη Λέσβο. Κι όλα αυτά ενώ έχει αδυνατίσει το νησί με αιμορραγία-υποστελέχωση σε όλο το δημόσιο τομέα, από την εφορεία μέχρι το πανεπιστήμιο.

ΠΡΟΤΑΣH ΜE 7 ΣΗΜΕΙΑ

Σ’ αυτή την κρίσιμη συγκυρία για το νησί, με αυτή την εικόνα αθροιστικά, καταθέτουμε μια πρόταση για μια κοινή δέσμευση όσων πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων και φορέων δεν θέλουν να κρυφτούν από τις ευθύνες τους ότι:

1. Θα επιστραφεί στην κοινωνία της Χίου το λιμάνι από το ΤΑΙΠΕΔ και δεν θα περάσει το αεροδρόμιο σε κάποιο υπερ-ΤΑΙΠΕΔ.

2. Οριστική αναγκαστικότητα της ΕΜΧ.

3. Δεν θα καταργηθεί ο μειωμένος ΦΠΑ στα νησιά. Θα υιοθετηθεί και θα αξιοποιηθεί η σχετική παρέμβαση Χουντή στο Ευρωκοινοβούλιο.

4. Δεν θα γίνει καμία ρύθμιση στο ασφαλιστικό-φορολογικό που θα πλήττει τον αγροτικό κόσμο της μαστιχοπαραγωγής και τις ήδη πετσοκομμένες συντάξεις των ναυτικών. Φορολογικό-ασφαλιστικό που θα δίνει κίνητρα για αποκέντρωση, για άρση αστυφιλίας από νησιά-ακριτικές ζώνες. Αυτά στο πλαίσιο ασφαλιστικού-φορολογικού που δεν θα στοχεύει στους εξαντλημένους μισθωτούς και συνταξιούχους για να ξεπεράσει τα αδιέξοδά του αλλά στην φορολογία του πλούτου.

5. Διευκόλυνση των αλληλέγγυων δομών κι όχι παρεμπόδιση τους-υπαγωγή της δράσης των ΜΚΟ στην ενίσχυση της τοπικής αλληλεγγύης και στο δημόσιο και διαφανή σχεδιασμό-ανοιχτή φιλοξενία

6. Δεν δεχόμαστε στο νησί τη διάκριση παράτυποι και μη μετανάστες γιατί είναι απαράδεκτη για τους ξεριζωμένους. Ελεύθερη πρόσβαση των δημοσιογράφων στη ΒΙΑΛ και παντού. Απομάκρυνση του ΝΑΤΟ και της Φρόντεξ από το Αιγαίο. Συγκέντρωση υπογραφών από όλες τις συνυπογράφουσες δυνάμεις για να ανοίξει η Ευρώπη τα σύνορα της, από τον Έβρο μέχρι τη Νορβηγία. Στόχος να υπογράψουν όλοι οι κάτοικοι του νησιού.

7. Για τον πολιτισμό: μια κίνηση ιδιαίτερης συμβολικής αλλά και ουσιαστικής σημασίας. Το ΔΗΠΕΘΕ μένει στη Χίο και αναβαθμίζεται. Και εκπονεί πρόγραμμα για τον επόμενο χρόνο με κλασικά έργα για τον φιλοξενία στον ξένο και την αντίσταση στον πόλεμο. Με πρόσκληση σε διεθνείς θιάσους για αλληλεγγύη.