ΔΟΜΝΑ ΣΑΜΙΟΥ: Η Γυναίκα που διέσωσε τη δημοτική παράδοση (video)
Τρία χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από το θάνατο μιας σπουδαίας Ελληνίδας, μιας ιέρειας της παράδοσης και των σκοπών του τόπου μας, της Δόμνας Σαμίου.
Αφιέρωμα στη Δόμνα Σαμίου πραγματοποιήθηκε την ημέρα της Γυναίκας -Κυριακή 8 Μαρτίου- στον πολιτιστικό χώρο ΠΡΟΟΔΟΣ στην Καλλιμασιά υπό την οργάνωση του γραφείου φυσικής Αγωγής Χίου, με τη συμμετοχή του Μουσικού Σχολείου, του 4ου Γυμνασίου Χίου και των Σχολείων Καλαμωτής, Καλλιμασιάς.
Η Δόμνα Σαμίου γεννήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 1928 στην Καισαριανή και πέθανε στις 10 Μαρτίου 2012. Οι γονείς της ήταν Μικρασιάτες πρόσφυγες από το Μπαϊντίρι, χωριό της περιοχής της Σμύρνης. Έζησε τα παιδικά της χρόνια σε συνθήκες προσφυγιάς, και στο περιβάλλον αυτό είχε τα πρώτα μουσικά της ακούσματα απ’ τα οποία και πήγασε η αγάπη της για την παραδοσιακή μουσική.
Μαθήτευσε βυζαντινή και δημοτική μουσική κοντά στον Σίμωνα Καρά, στο «Σύλλογο προς Διάδοσιν της Εθνικής Μουσικής» και ως μέλος της χορωδίας του Σίμωνα Καρά αρχίζει η σχέση της και με το Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας/Ε.Ι.Ρ όπου αργότερα, το 1954, προσλαμβάνεται στο Τμήμα Εθνικής Μουσικής. Παράλληλα κάνει μουσική επιμέλεια σε εκδόσεις δίσκων, θεατρικές εκπομπές, κινηματογραφικές ταινίες. Το 1963 αρχίζει τα ταξίδια της στην επαρχία για επιτόπιες καταγραφές και συγκέντρωση μουσικού υλικού για το προσωπικό της αρχείο με δικά της μηχανήματα.
Το 1971 αποδέχεται την πρόσκληση του Διονύση Σαββόπουλου και πρωτοεμφανίζεται στο νεανικό και αντιχουντικό Ροντέο, δίνοντας μια μεγάλη έκτοτε στροφή στη σχέση των νέων με την παραδοσιακή μουσική. Τις σημαντικές αυτές εμφανίσεις ακολουθεί η συμμετοχή στο Φεστιβάλ Μπαχ στο Λονδίνο, οργανωμένο από τη Λίλα Λαλάντη. Η λαμπρή καλλιτεχνική καριέρα της Δόμνας Σαμίου έχει ξεκινήσει θριαμβευτικά. «Πέρασε η ντροπή που είχαν για το δημοτικό τραγούδι», όπως δηλώνει σε συνέντευξή της η ίδια.
Το 1981 ιδρύεται ο Καλλιτεχνικός Σύλλογος Δημοτικής Μουσικής – Δόμνα Σαμίου με σκοπό την διάσωση και προβολή της παραδοσιακής μουσικής
Το έργο της ξεπερνά πια τα ελληνικά σύνορα. Εκδίδονται δίσκοι της στη Γαλλία και τη Σουηδία. Επί σαράντα περίπου χρόνια πραγματοποιεί σειρά συναυλιών από την Αυστραλία μέχρι τη Νότια Αμερική που όχι μόνο συγκινούν τους Έλληνες της Διασποράς αλλά και αποκαλύπτουν στους ξένους μια ποιοτική «ελληνική μουσική δίχως μπουζούκι».
Για τις ποικίλες δραστηριότητες της συνεργάζεται με τους πιο καταξιωμένους Έλληνες και ξένους μουσικούς, μουσικολόγους, λαογράφους, εθνομουσικολόγους αλλά και διδάσκει, μυεί και αναδεικνύει πρωτόβγαλτους νέους καλλιτέχνες.
Καταξιωμένη και αγαπητή για την προσφορά και την προσήνια της είδε το έργο της να αναγνωρίζεται πολλαπλά και τιμήθηκε με πολλές διακρίσεις, με αποκορύφωση την απονομή μεταλλίου από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κ. Στεφανόπουλο το 2005.
Η γυναίκα είχε την τιμητική της στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή στην ΠΡΟΟΔΟ της Καλλιμασιάς,
Η εκδήλωση ήταν αφιερωμένη σε μια γυναίκα σύμβολο που άφησε το στίγμα της στην ελληνική μουσική παράδοση και κληρονομιά αφήνοντας στις νεώτερες γενιές ένα πλούσιο υλικό και κυρίως κρατώντας άσβηστο και ζωντανό το παραδοσιακό μας τραγούδι, τις μελωδίες που ακούγονταν κι ακούγονται ακόμη στα χωριά και βάζοντας την παραδοσιακή μουσική ξανά στο ψηλό βάθρο που της αξίζει.












