ΟΙ ΟΜΟΡΦΙΕΣ, η ιστορία, η παράδοση, ο πλούτος της Χίου, όχι μόνο δεν αντιστοιχούν αλλά έρχονται και σε πλήρη αντίθεση με το «φτωχό» και ανεπαρκές αεροδρόμιο του νησιού.

Αντίθεση την οποία καταλαβαίνουν όσοι επισκέπτονται τη Χίο και αναρωτιούνται το γιατί το νησί με τους τόσους εφοπλιστές δεν έχει ένα αεροδρόμιο «της προκοπής».

Στο θέμα αυτό αναφέρεται το άρθρο του δημοσιογράφου Δημήτρη Καπράνου στην ιστοσελίδα portent και το οποίο αναδημοσιεύουμε:

Βρεθήκαμε προχθές, για λίγες ώρες, αεροπορικώς, στη Χίο. Στο πανέμορφο νησί του εφοπλισμού και των καπεταναίων, στην πατρίδα -κατά πολλούς- του Ομήρου, στο νησί με τα μοναδικά στον κόσμο Μαστιχοχώρια, τα απείρου κάλλους και ιστορικής αξίας μεσαιωνικά χωριά, τον υπέροχο Κάμπο, τα μοναδικά Καρδάμυλα.

Απίθανες οι ομορφιές του νησιού, απύθμενη, όμως η απογοήτευση από το τριτοκοσμικό αεροδρόμιό του, που, δυστυχώς, φέρει το ιστορικό όνομα «Ομηρος».
Ενα τόσο δα, παλιό και ανεπαρκές κτίριο, ανεπαρκέστατες οι εγκαταστάσεις, ασφυκτικά μικρός ο χώρος, φτωχό, πολύ φτωχό, το κομμάτι με τα καταστήματα, όπου μπορεί κανείς να ψωνίσει.

Σ’ ένα νησί ονομαστό και με ζωή όλο το χρόνο, καθώς το χειμώνα λειτουργεί εκεί τμήμα του Πανεπιστημίου Αιγαίου, σ’ ένα νησί που τα τελευταία χρόνια υποδέχεται χιλιάδες επισκέπτες από την απέναντι πλευρά, την τουρκική, το αεροδρόμιο έπρεπε να «φυσάει».

Περνάς απέναντι, στον Τσεσμέ, πηγαίνεις σε άλλα μικρά τουρκικά λιμάνια, στο Κουσάντασι (παράλια Εφέσσου), στην Αττάλεια και βλέπεις μαρίνες που τρίβεις τα μάτια σου.
Είναι ποτέ δυνατό η Χίος, το νησί απ’ όπου κατάγονται μερικοί από τους πλουσιότερους εφοπλιστές του κόσμου, να διαθέτει αεροδρόμιο-κοτέτσι;

Αλήθεια, αναρωτήθηκε κανείς από τους υπουργούς που στρογγυλοκαθίζουν τα καλομαθημένα οπίσθιά τους σε αναπαυτικές πολυθρόνες, αν θα μπορούσε να απευθυνθεί-με τον σωστό τρόπο- στους ανθρώπους αυτούς για να φτιάξει ένα αεροδρόμιο αντάξιο της ιστορίας, της φήμης, της ομορφιάς, αλλά και της συνεχώς εντεινόμενης επισκεψιμότητας του νησιού;

Στη Χίο διεξήχθη συνέδριο των αρχηγών της Ακτοφυλακής των χωρών της ΕΕ και της συνθήκης Σένγκεν. Θα είδε ο Νορβηγός και θα αναλογίστηκε πώς και γιατί ένα τόσο πλούσιο μέρος, έχει ένα τόσο φτωχό αεροδρόμιο.

Βλέπετε, στη Νορβηγία και η πιο μικρή ακριτική πόλη, έχει το δικό της, μοντέρνο και σύγχρονο, αεροδρόμιο. Δεν γνωρίζουμε αν κάποιος από τους κατά καιρούς υπουργούς έχει συζητήσει με τους Χιώτες εφοπλιστές.
Ωστόσο, βλέποντας τα κτίρια που έχουν ήδη δωρίσει στον τόπο τους, σχολειά, ιδρύματα, το περίφημο Σκυλίτσειο Νοσοκομείο, καταλαβαίνουμε ότι ένα «τσακ» χρειάζεται για να πεισθούν και να φτιάξουν ένα αεροδρόμιο-στολίδι.

Είναι κρίμα, είναι ανορθόγραφο, αταίριαστο, αναξιοπρεπές για τη Χίο, το νησί-στολίδι αλλά και προπύργιο του νησιωτικού ακριτικού Ελληνισμού, να εξυπηρετείται από αυτό το «καμαράκι». Θα μου πείτε και άλλα νησιά στο Αιγαίο έχουν αεροδρόμια απαράδεκτα, που ταλαιπωρούν τους τουρίστες τα καλοκαίρια. Συμφωνούμε απόλυτα.

Αλλά αν η Χίος φτιάξει αεροδρόμιο-στολίδι και το ζηλέψουν όλοι, ίσως αρχίσει να λειτουργεί εκείνο που τα τελευταία χρόνια έχουμε θάψει μέσα μας, ο ανταγωνισμός.

Ειλικρινά, όταν η Χίος έχει γεμίσει την Ελλάδα με «Masticha Shops», είναι αδιανόητο στο αεροδρόμιό της να έχει ένα…ψιλικατζίδικο, με δυο ραφάκια που πουλάνε χιώτικα προϊόντα.
Ας κάνει κάποιος μια προσπάθεια να προσεγγίσει τους Χιώτες εφοπλιστές. Το ελληνικό φιλότιμο, δεν μειώθηκε με την κρίση.