Ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης, επισκέπτεται σήμερα τη Χίο και τη Βολισσό, σε μια περιοχή που ακόμη μετρά τις πληγές της από τις καταστροφικές πυρκαγιές του καλοκαιριού.

Η Επιτροπή Υπεράσπισης Αμανής καταθέτει προς τον Υπουργό αναλυτικό ψήφισμα, στο οποίο περιγράφεται η πραγματικότητα ενός τόπου που βρίσκεται στο όριο της εγκατάλειψης.

«Σας υποδεχόμαστε σε έναν τόπο που ήταν παράδεισος και μεταβλήθηκε σε κόλαση. Σας υποδεχόμαστε σε έναν τόπο που βιώνει καθημερινά την εγκατάλειψη και την παρακμή. Σε έναν τόπο όπου η πολιτεία θυμάται να εμφανιστεί μόνο όταν πρόκειται για φιέστες, επετείους και δελτία τύπου».

Η Αμανή δεν χρειάζεται γιατρούς που θα μείνουν δύο ημέρες για να συνοδεύσουν έναν υπουργό. Χρειάζεται μόνιμη στελέχωση του Πολυδύναμου Ιατρείου Βολισσού, πραγματική υγειονομική φροντίδα και σεβασμό στους ανθρώπους που ζουν απομονωμένοι. Η αποστολή “κλιμακίων” δεν είναι λύση· είναι υπενθύμιση της αδιαφορίας.

«Οι κάτοικοι της Αμανής δεν ζητούν χάρη. Ζητούν ισότητα, αξιοπρέπεια και δικαιοσύνη. Δεν ζητούν καθρεφτάκια πριν από μια επίσημη επίσκεψη. Ζητούν να μπορούν να ζουν, να εργάζονται, να μορφώνονται και να θεραπεύονται στον τόπο τους».

Τρεις μήνες μετά τη φωτιά,
– οι καμένες εκτάσεις παραμένουν χωρίς αποκατάσταση,
-οι αγρότες χωρίς αποζημίωση,
– οι δρόμοι χωρίς συντήρηση,
– τα σχολεία χωρίς εκπαιδευτικούς,
– και τα ιατρεία χωρίς γιατρούς.

«Η Αμανή δεν χρειάζεται υπουργικά χαμόγελα για το θεαθήναι. Δεν χρειάζεται δράσεις-βιτρίνα. Χρειάζεται σχέδιο επιβίωσης, μέριμνα και ευθύνη».

Η Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου περιορίζεται σε δηλώσεις, χωρίς έργα, ενώ επιχειρεί να κατασπαταλήσει χρήματα του ΕΣΠΑ σε ένα αμφιλεγόμενο έργο τη διευθέτηση του χείμαρρου Μαλαγκιώτη παρά την αντίθετη άποψη της τοπικής κοινωνίας και των ειδικών επιστημόνων.

Ο Δήμος Χίου δηλώνει αναρμόδιος και θυμάται την Αμανή μόνο για φωτογραφίες και λόγια. Η Κυβέρνηση εξαγγέλλει αλλά δεν πράττει.

Η Αμανή δεν ζητά τίποτα παραπάνω από τα αυτονόητα:
– Γιατρό στο ιατρείο.
– Δάσκαλο στο σχολείο.
– Νερό, δρόμους, συγκοινωνία.
-Σεβασμό στους ανθρώπους που κρατούν όρθιο τον τόπο τους.

«Η ελευθερία που γιορτάζει σήμερα η Χίος δεν έχει νόημα αν ένας τόπος της μένει αιχμάλωτος στην εγκατάλειψη. Η Αμανή δεν θέλει φιέστες — θέλει να ζήσει».