Με πανελλαδική απεργία στις 28 Αυγούστου η ΑΔΕΔΥ εκφράζει την αντίθεσή της στο νομοσχέδιο με το οποίο αλλάζει το πειθαρχικό δίκαιο των δημοσίων υπαλλήλων.

Στη Χίο η απεργιακή συγκέντρωση θα πραγματοποιηθεί στις 10:30 στην είσοδο της Απλωταριάς.

Η ΑΔΕΔΥ κάνει λόγο για «ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής, κοινωνικής και πολιτικής δράσης, την εξομοίωσή τους με αδικήματα του κοινού ποινικού δικαίου» και ζητεί την απόσυρση του νομοσχεδίου,

«Το νομοσχέδιο έρχεται να ενισχύσει «τον αντιδραστικό Δημοσιοϋπαλληλικό Κώδικα που διατήρησαν σε ισχύ όλες οι κυβερνήσεις διαχρονικά» και να συμβάλεια στη θωράκιση «ενός αντιδραστικού και εχθρικού κράτους» για τους εργαζόμενους και τον λαό, αλλά «αποτελεσματικού», για να προωθεί «τις στρατηγικές επιλογές των κυβερνήσεων και των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων» τονίζει σε ανακοίνωσή της η ΑΔΕΔΥ Χίου και υπενθυμίζει ότι με το νομοσχέδιο:

– Εισάγεται ως ιδιώνυμο πειθαρχικό αδίκημα η «άρνηση υπαλλήλου να λάβει μέρος, να διευκολύνει ή να προβεί στη διαδικασία αξιολόγησης», με ποινές που ξεκινούν από πρόστιμο αποδοχών τουλάχιστον 2 μηνών και φτάνουν μέχρι την οριστική παύση – απόλυση στην περίπτωση αποχής από την «αξιολόγηση» για δύο συνεχόμενες αξιολογικές περιόδους.

– Προβλέπεται διευρυμένο και αυστηρότερο πλαίσιο ποινών, εισάγονται νέες ποινές (αφαίρεση έως 4 μισθολογικών κλιμακίων, στέρηση μισθολογικής εξέλιξης έως και 5 έτη), αυξάνονται τα πρόστιμα αποδοχών που μπορούν να επιβάλουν πειθαρχικά οι προϊστάμενοι (π.χ. αύξηση του προστίμου του υπουργού από αποδοχές 3 μηνών σε 5 μήνες).

– Προστίθενται νέα αδικήματα, για τα οποία μπορεί να επιβληθεί η ποινή της οριστικής παύσης – απόλυσης (π.χ. άσκηση εργασίας ή έργου με αμοιβή χωρίς προηγούμενη άδεια της υπηρεσίας). Διατηρούνται η «ανάξια» ή «αναξιοπρεπής» συμπεριφορά εντός ή εκτός υπηρεσίας, η «παράβαση υποχρέωσης εχεμύθειας», ως λόγοι οριστικής παύσης – απόλυσης, παραπτώματα που έχουν αξιοποιηθεί κατά κόρον, για να ποινικοποιηθεί η συνδικαλιστική δράση. Ενισχύονται σημαντικά οι περιπτώσεις για τις οποίες μπορούν να επιβληθούν εξοντωτικά οικονομικά πρόστιμα που μπορούν να φτάσουν έως και 30.000 ευρώ ή ακόμη και 100.000 ευρώ.

— Διευρύνονται οι περιπτώσεις στις οποίες υπάλληλος μπορεί να τεθεί σε αυτοδίκαιη αργία από τη Διοίκηση χωρίς τη γνώμη του Πειθαρχικού Συμβουλίου (π.χ. σύλληψη, επιβολή περιοριστικών όρων αντί προσωρινής κράτησης, κ.λπ.).

— Καταργείται η συμμετοχή των αιρετών εκπροσώπων των εργαζομένων στα Πειθαρχικά Συμβούλια και προβλέπεται αποκλειστική σύνθεσή τους με μέλη του Νομικού Συμβουλίου του κράτους, δηλαδή διορισμένους συμβούλους του Δημοσίου. Ετσι, η κυβέρνηση ξεμπερδεύει με τα τελευταία ψήγματα εκπροσώπησης των εργαζομένων και δημιουργεί ένα σώμα πραιτοριανών που θα κάνει γρήγορα και αποτελεσματική τη δουλειά.

– Η εκπροσώπηση των εργαζομένων περιορίζεται στη δυνατότητα να παραστεί, χωρίς δικαίωμα ψήφου, εκπρόσωπος τριτοβάθμιας ή δευτεροβάθμιας συνδικαλιστικής οργάνωσης, προκειμένου να τοποθετηθεί ενώπιον του Πειθαρχικού Συμβουλίου, ύστερα από αίτηση του διωκόμενου υπαλλήλου. Πρόκειται, όμως, για «προκλητική και αστεία κοροϊδία», αφού ο εν λόγω εκπρόσωπος δεν θα μπορεί να έχει καμία ουσιαστική επιρροή στην πειθαρχική διαδικασία.

– Αποκλείονται από τη σύνθεση και οι δικαστές, από τους οποίους προέρχονταν οι πρόεδροι των Πειθαρχικών Συμβουλίων. Ετσι, οι νομικοί σύμβουλοι, δηλαδή οι δικηγόροι του κράτους που έχουν αποστολή να υπερασπίζονται το Δημόσιο ως εργοδότη, θα έχουν την αποκλειστική δικαιοδοσία να εκδικάζουν τις πειθαρχικές διώξεις του Δημοσίου εναντίον των δημοσίων υπαλλήλων.

– Καταργείται η δυνατότητα άσκησης ένστασης κατά των αποφάσεων των Πειθαρχικών Συμβουλίων, δηλαδή ένα θεμελιώδες δικαίωμα νομικής προστασίας των δημοσίων υπαλλήλων. Με τη ρύθμιση αυτή, οι εργαζόμενοι αναγκαστικά στρέφονται στη δαπανηρή, ψυχοφθόρα και χρονοβόρα διαδικασία της δικαστικής προσφυγής, ενώ προβλέπονται περιπτώσεις που ο υπάλληλος δεν έχει ούτε δικαίωμα δικαστικής προσφυγής (π.χ. επιβολή ποινής αποδοχών έως 1 μήνα)!

– Εισάγεται ο θεσμός της «πειθαρχικής συνδιαλλαγής». Στη διαδικασία αυτή, ο διωκόμενος υπάλληλος καλείται να ομολογήσει την ενοχή του, δηλαδή να υπογράψει μία δήλωση μετανοίας, με αντάλλαγμα την επιβολή μικρότερης ποινής. Ασκείται δηλαδή ένας ανέντιμος εκβιασμός που προσβάλλει την αξιοπρέπεια των δημοσίων υπαλλήλων, οι οποίοι καλούνται σε μία ντροπιαστική δήλωση αποδοχής της πειθαρχικής τους ευθύνης, προκειμένου να αποφύγουν τα χειρότερα.

– Εισάγεται ο τρόπος επιδόσεων με e–mail και θεωρείται ότι ο διωκόμενος υπάλληλος έχει λάβει την ειδοποίηση με το πέρας τριών εργάσιμων ημερών από την αποστολή του μηνύματος, ανεξάρτητα από το εάν έχει απαντήσει ο ίδιος ότι έλαβε γνώση. Δεν υπάρχει καν πρόβλεψη για την περίπτωση που ο υπάλληλος βρίσκεται σε νόμιμη άδεια. Με αυτόν τον τρόπο, εισάγεται μία αδιανόητη υποχρέωση των υπαλλήλων να έχουν συνεχή πρόσβαση στα e-mail τους εκτός εργασίας, κατά παράβαση κάθε έννοιας εργασιακού δικαιώματος εργάσιμου χρόνου.

Με το νομοσχέδιο αυτό, επομένως, το κράτος δεν στοχεύει στους επίορκους. Θωρακίζει έναν πειθαρχικό μηχανισμό που θα λειτουργεί ως φόβητρο για όσους τολμούν να σηκώνουν κεφάλι, να διεκδικούν, να αντιστέκονται, να μη σιωπούν.

Μπροστά στο νέο αντιδραστικό κατήφορο της κυβέρνησης δηλώνουμε:

Δεν δεχόμαστε ένα πειθαρχικό δίκαιο που αντιμετωπίζει τη συνδικαλιστική δράση, το απεργιακό δικαίωμα, το δημοκρατικό δικαίωμα του κάθε συναδέλφου να ασκεί κριτική κλπ. ως εγκλήματα του κοινού ποινικού δικαίου.

Τους υπενθυμίζουμε! Και άλλοι προσπάθησαν να βάλουν φίμωτρο στους εργαζόμενους και να καταστείλουν τους αγώνες των Δημοσίων Υπαλλήλων και τη συνδικαλιστική τους δράση, με ιδιώνυμα, απειλές, διώξεις και ποινές. Απέτυχαν παταγωδώς. Το ίδιο θα συμβεί και τώρα. Η ταξική πάλη δεν καταργείται με νομοσχέδια και διατάγματα!

Κανένας μόνος του – Καμία μόνη της! Τώρα είναι η ώρα να δυναμώσει η αλληλεγγύη! Η απάντηση στον αυταρχισμό της κυβέρνησης είναι η συσπείρωση στα σωματεία μας! Γινόμαστε όλοι μία γροθιά για όποιον συνάδελφο βρεθεί αντιμέτωπος με την αυθαιρεσία της πολιτικής ηγεσίας, των Διοικήσεων και των «προθύμων» τους.