Τόπος χωρίς σχολείο είναι νεκρός τόπος τονίζει κρούοντας για άλλη μια φορά τον κώδωνα του κινδύνου για τη λειτουργία του Σχολείου στη Βολισσό ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων.

Αφορμή το γεγονός ότι μια μαθήτρια από την Κατάβαση που πηγαίνει στο Σχολείο, μένει χωρίς μεταφορικό μέσο επιστροφής στο σπίτι της το μεσημέρι.

Σύμφωνα με τον αντιπεριφερειάρχη Χίου Π. Βρουλή, μετά την αποχώρηση 5 παιδιών από το Σχολείο της Βολισσού προς σχολεία της πόλης μένει μόνο το κορίτσι από την Κατάβαση για τη μεταφορά.

Παράλληλα, το ταξί για τη μεταφορά μαθητών από το Σχολείο, εκτελεί στις 2 το μεσημέρι δρομολόγιο στην Παρπαριά οπότε αδυνατεί να μπορέσει να μεταφέρει το παιδί εκείνη την ώρα στην Κατάβαση. Σύμφωνα με τον νόμο προβλέπεται να δίνονται 0,70 ευρώ / χλμ στον γονέα του παιδιού για να εκτελεί το δρομολόγιο.

Πάντως πραγματοποιήθηκε διαγωνισμός ώστε να βρεθεί ταξιτζής για να μεταφέρει το παιδί από το Σχολείο της Βολισσού προς την Κατάβαση στις 2 το μεσημέρι όμως δεν υπήρξε ενδιαφέρον.

Ο κ. Βρουλής ανέφερε ότι «ο διαγωνισμός όπως προβλέπει ο νόμος θα επαναληφθεί. Ελπίζω να βρούμε τον τρόπο να μεταφέρεται το παιδί».

Ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων των Σχολείων Βολισσού τονίζει ότι τα τελευταία χρόνια το σχολείο έχει χάσει 18 μαθητές και η πολιτεία αντί να κρατάει με «νύχια και με δόντια» αυτούς που πεισματικά παραμένουν εδώ και δραστηριοποιούνται επαγγελματικά τονώνοντας την τοπική οικονομία τους «σπρώχνει» να φύγουν αδιαφορώντας επιδεικτικά.

Η σχετική ανακοίνωση έχει ως εξής:

«Τα μέλη και το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων Σχολείων Βολισσού επιθυμούν με το παρόν Δελτίο Τύπου να εκφράσουν την έντονη δυσαρέσκεια αλλά και την αγανάκτησή τους για τη διακοπή του δρομολογίου επιστροφής από το Σχολείο της μαθήτριας Εριφύλλης Τζίκα. Πρόκειται για το δρομολόγιο Βολισσός-Κατάβαση που θα έπρεπε να εκτελείται καθημερινά από Δευτέρα έως Παρασκευή μετά το πέρας των μαθημάτων.

Ένα από τα θεμελιώδη δικαιώματα των παιδιών είναι το δικαίωμα στην εκπαίδευση. «Όλα τα παιδιά έχουν το δικαίωμα να πηγαίνουν στο σχολείο και να έχουν ίσες ευκαιρίες σε αυτό.»

Πώς εξασφαλίζεται αυτό το δικαίωμα όταν στο συγκεκριμένο παιδί η ελληνική πολιτεία δεν παρέχει μέσο να μετακινηθεί από το σχολείο στο σπίτι του το μεσημέρι;

Πώς σε μία περιοχή που «πεθαίνει» μέρα με τη μέρα αντί να δίνονται προνόμια και μέτρα στήριξης στους μόνιμους κάτοικούς της να παραμείνουν, τους αφαιρούνται θεμελιώδεις παροχές ;

Πώς ένα σχολείο που τον τελευταίο χρόνο έχει χάσει 18 μαθητές αντί να κρατάμε με «νύχια και με δόντια» αυτούς που πεισματικά παραμένουν εδώ και δραστηριοποιούνται επαγγελματικά τονώνοντας την τοπική οικονομία η πολιτεία τους «σπρώχνει» να φύγουν αδιαφορώντας επιδεικτικά και τους προτείνει ως λύση να πληρώνουν από τον οικογενειακό τους προϋπολογισμό την μετακίνηση του παιδιού;

Για ποιο λόγο σε πολλά ζητήματα όχι τόσο σημαντικά και κρίσιμα το ελληνικό κράτος παρακάμπτει τη γραφειοκρατία του και τα λύνει χρησιμοποιώντας τις εξαιρέσεις του κανόνα;

Κύριοι υπεύθυνοι για αυτή την κατάντια σας κρούουμε για άλλη μία φορά τον κώδωνα του κινδύνου!

Η βορειοδυτική Χίος πεθαίνει… Εάν κλείσει η πόρτα του Σχολείου σφραγίζεται αυτόματα, με ό,τι και αν σημαίνει αυτό, και η ταφόπλακα της Αμανής.

Τόπος χωρίς σχολείο είναι νεκρός τόπος!

Έχει έρθει η ώρα να αναλάβετε δράση και να σταματήσετε αυτή την αδικία απέναντι σε ένα παιδί που το μόνο που ζητάει είναι να πηγαίνει σχολείο…»