Ο Σύλλογος Φίλοι Μονοπατιών Χίου συνεχίζει την προσπάθειά του για την ανάδειξη των πεζοπορικών δυνατοτήτων του νησιού, παρά την αχαρακτήριστη ενέργεια της μη ένταξης της Ενιαίας πεζοπορικής διαδρομής της Χίου στο ΕΣΠΑ, αναφέρει  ο πρόεδρός του Γ. Χαλάτσης.

Στο πλαίσιο αυτό θα παρουσιαστεί στο 9ο Διεπιστημονικό Συνέδριο στο Μέτσοβο με θέμα «Ολοκληρωμένη ανάπτυξη ορεινών και απομονωμένων νησιωτικών περιοχών» η πρόταση του συλλόγου Φίλοι Μονοπατιών Χίου για ενιαία πεζοπορική διαδρομή της Χίου.

Δεν πρόκειται για προσωπική προβολή, επισημαίνει ο Γιώργος Χαλάτσης, αλλά για συνεισφορά στην υπόθεση βιώσιμη ανάπτυξη στα νησιά του Βορείου Αιγαίου. «Ελπίζουμε ότι οι νέες αρχές  των νησιών θα δουν επιτέλους τον δρόμο».

Το συνέδριο στο Μέτσοβο θα πραγματοποιηθεί 26-28 Σεπτεμβρίου και την πρόταση «Τα παλιά μονοπάτια της Κεντρικής και της Βόρειας Χίου ως ενιαία πεζοπορική διαδρομή: Η ανάδειξη της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς» θα παρουσιάσει στις 27 το μηνός η πανεπιστημιακός Δώρα Μονιούδη – Γαβαλά.

Αναλυτικά στην ανακοίνωση του προέδρου του Συλλόγου Γ. Χαλάτση αναφέρονται τα εξής:

«Μετά την πρώτη θέση που κατέκτησε η Χίος το 2017, με τον μύθο της μονομαχίας του Ωρίωνα με την θεά Άρτεμις στο βουνό Πελινναίο της Χίου στο 6ο ευρωπαϊκό συνέδριο των ευρωπαϊκών χωριών των πεζοπόρων στη Βόρεια Ιταλία, μια νέα διάκριση έρχεται για τα μονοπάτια και τις πεζοπορικές δυνατότητες της Χίου.

Στο ανωτέρω Συνέδριο η καθηγήτρια αρχιτεκτονικής του Πανεπιστημίου της Πάτρας κα. Δώρα Μονιούδη – Γαβαλά θα παρουσιάσει την πρόταση του Γιώργου Χαλάτση για την δημιουργία ενιαίας πεζοπορικής διαδρομής στη Χίο. Η επιστημονική επιτροπή αποδέχθηκε ότι αυτή η πρόταση είναι καινοτόμα και αποτελεί ένα σημαντικό εργαλείο για την βιώσιμη ανάπτυξη ορεινών και απομονωμένων περιοχών.

Πρόκειται για την διαδρομή των 92χλμ. περίπου που δυστυχώς κάποια πολιτικά πρόσωπα αλλά και τεχνοκράτες δεν μπόρεσαν να αξιολογήσουν σωστά και δεν προσπάθησαν να ενταχθεί σε πρόγραμμα ΕΣΠΑ. Σας δίνω την κεντρική ιδέα αυτής της σπουδαίας διάκρισης και προβολής της Χίου αλλά και ακόμα μια απόδειξη ότι το αλώβητο περιβάλλον και η πολιτιστική κληρονομιά του τόπου μπορούν να συνεισφέρουν στην ολοκληρωμένη τοπική ανάπτυξη».