Τη θλίψη του για την εκδημία του σεβαστού και προσφιλούς Ιερέα της Πισπιλούντας Νικολάου Μουσουρούλη εκφράζει με ανακοίνωσή του ο Σύλλογος Χαλανδρούσων-Καμινιωτών Χίου «Η Αγία Παρασκευή».

Το Δ.Σ. του Συλλόγου εκφράζει στην οικογένειά του τα ειλικρινή του συλλυπητήρια και αντί στεφάνου θα διαθέσει χρηματικό ποσό στη μνήμη του.

Ο ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΧΙΟΥ

«Ο παπα-Μουσουρούλης γεννήθηκε στην Πισπιλούντα της Χίου, την οποία αγάπησε, με όλη τη δύναμη της ύπαρξής του» αναφέρει εξάλλου το ψήφισμα του Συνδέσμου Κληρικών Χίου. «Αποφοίτησε από το εξατάξιο Γυμνάσιο Αρρένων Χίου και αφού υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία, φοίτησε στο Ανώτερο Εκκλησιαστικό Φροντιστήριο Καλαμών Μεσσηνίας.

Το έτος 1961 αξιώθηκε να λάβει τον πρώτο και τον δεύτερο βαθμό της ιεροσύνης από τα χέρια του μακαριστού Μητροπολίτου Χίου κυρού Παντελεήμονος Φωστίνη.

Πρώτος σταθμός στην ιερατική του διακονία τα Διευχά και κατόπιν η Βολισσός, οι Καρυές, ο Άγιος Γεώργιος Φρουρίου. Όμως ο νους του ήταν πάντοτε πάνω από το Αίπος, στην Αμανή. Εκεί θέλησε να υπηρετεί Θεό και ανθρώπους, και αυτό έγινε πραγματικότητα με την τοποθέτησή του στα Αφροδίσια και στην Πισπιλούντα, στη διακονία του Αγίου Μάμαντος και των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης. Ακόμα και μετά τη συνταξιοδότησή του συνέχισε να υπηρετεί το ιερό Θυσιαστήριο για να μην υπάρξει λατρευτικό κενό στη ζωή των χριστιανών της περιοχής του.

Αξιώθηκε μαζί με τη σύζυγο και πρεσβυτέρα του, Λεμονιά, να αυξήσει κατά το θέλημα του Κυρίου την ιερατική τους οικογένεια με παιδιά και εγγόνια και τώρα αφήνει τα επίγεια για να αναπαυθεί εκεί όπου οι Δίκαιοι αναπαύονται, εν χώρα ζώντων.

Οι παλαιότεροι που τον έζησαν από κοντά, μιλούν για το αγέρωχο και ανδρείο παράστημά του. Λεβέντης και μαζί ιεροπρεπής, σεβαστός και ασυμβίβαστος, δεν δέχτηκε ως το τέλος κανένα οφίκιο, αλλά παρέμεινε απλός λευίτης, άξιος εργάτης του αμπελώνος του Κυρίου. Ιδρυτικό μέλος του Συνδέσμου Κληρικών Χίου, δεν τον έσκιαξε καμία φοβέρα, ακλόνητος στις πεποιθήσεις του, πρότυπο για τους νεώτερους, που ευτυχήσαμε να τον γνωρίσουμε».