Με την ευκαιρία του εορτασμού της μνήμης της προστάτιδος του Συλλόγου τους, Χιοπολίτιδος Αγίας Μαρκέλλας, οι Χιώτες της Θεσσαλονίκης στέλνουν τις πιο θερμές ευχές τους στο αγαπημένο νησί τους και σε όλους τους Χιώτες, όπου γης και θαλάσσης.

Με περισσότερα από 100 χρόνια στους ώμους του (έτος ιδρύσεως 1915) ο Σύλλογος Χίων Θεσσαλονίκης συνεχίζει να είναι η ζωντανή χιώτικη παρουσία, φωνή και δράση στη Θεσσαλονίκη και γενικότερα στη Μακεδονία.

«Τα σημεία των καιρών μάλιστα φέρνουν σήμερα τις δύο πατρίδες μας, Χίο και Θεσσαλονίκη ακόμα πιο κοντά» επισημαίνει ο πρόεδρος του Συλλόγου κ. Γιώργος Ψαρέλης καταθέτοντας μία σκέψη – πρόταση να γίνει ένα «δέσιμο» επίσημου χαρακτήρα μεταξύ των δύο αυτών πόλεων μέσω των αυτοδιοικήσεών τους και συνέχισε:

«Παρακολουθούμε όλα τα γεγονότα που βιώνουν οι συντοπίτες μας στο νησί μας του οποίου η καθημερινότητα, η ίδια η ζωή, οι ρυθμοί της, η εικόνα, οι κίνδυνοι και τόσα άλλα έχουν αλλάξει. Τους βεβαιώνουμε, όχι για παρηγοριά αλλά ως ενημέρωση ότι και οι κάτοικοι της Θεσσαλονίκης, από την ίδια αιτία αντιμετωπίζουμε παρόμοια προβλήματα. Εκτός των πολλών άλλων, το καύχημα της Μακεδονίας ένα από τα σημαντικότερα πνευματικά ιδρύματα στην Ευρώπη, το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, στην καρδιά της πόλης, έχει μετατραπεί αυθαίρετα από κάποιες ομάδες Ελλήνων και ξένων αφιχθέντων σε ένα απέραντο ελεύθερο camping με ότι συνεπάγεται αυτό και ότι πολύ εύκολα μπορεί να φανταστεί ο καθένας.

Βίοι παράλληλοι αγαπητοί μας Χιώτες. Δεν είμαστε και μακριά από μας κάθε έννοια ρατσισμού, ναζισμού, ομοφοβισμού και οτιδήποτε άλλο θα μπορούσαν να πουν κάποιοι δήθεν «προοδευτικοί», προσφυγομάνα η Θεσσαλονίκη δέχθηκε και αγκάλιασε το μεγαλύτερο πλήθος των κατατρεγμένων τότε ποντίων και όχι μόνο. Το ίδιο και η Χίος που υπήρξε το καταφύγιο των ξεριζωμένων από τα απέναντι παράλια στη μικρασιατική γενοκτονία. Οι περισσότεροι έχουμε ρίζες ή έχουμε κάτι να διηγηθούμε για τις αλησμόνητες πατρίδες κάποιου προγόνου μας. Όσο για μετανάστευση και ξενητιά; Άδειασαν οι πόλεις μας τα δύσκολα εκείνα χρόνια της φτώχιας και της ανεργίας όμως όπου πήγε ο Έλληνας δούλεψε, πρόκοψε, δημιούργησε και αποτέλεσε το φωτεινό παράδειγμα για κάθε μετανάστη. Δεν έγινε τρομοκράτης, μαχαιροβγάλτης, κλέφτης, βιαστής. Σεβάστηκε τη χώρα που τον φιλοξενούσε.

Χθες εδώ στη Θεσσαλονίκη περίπου 700 «αλληλέγγυοι» του No Border Camp στο ΑΠΘ έτσι για πλάκα, για να … ξεμουδιάσουν, κάνοντας επίδειξη δύναμης και πουλώντας τσαμπουκά, βγήκαν στους δρόμους βαδαλίζοντας και καταστρέφοντας ιδιωτικές και δημόσιες περιουσίες. Κανένας δεν τόλμησε να τους σταματήσει. Βέβαιοι λοιπόν πως δικαιοσύνη, αστυνομία, ή κάποια άλλη αρμόδια υπηρεσία του κράτους δεν πρόκειται να τους εμποδίσει κάνουν ό,τι θέλουν, ό,τι ώρα θέλουν γιατί έτσι, λέει, υποστηρίζουν ως αλληλέγγυοι και μέλη διαφόρων ΜΚΟ τους πρόσφυγες – μετανάστες. Αυτούς δηλαδή που «βούλιαξαν» τη μικρή, ήσυχη και αποδεδειγμένα φιλόξενη, μάλιστα πολύ πάνω από τις δυνάμεις της, χώρα μας.

Λοιπόν κάτι συμβαίνει εδώ. Ένα καλοστημένο και καλοδουλευμένο σχέδιο-πρόγραμμα εκτελείται. Όλοι το βλέπουμε, όλοι το ζούμε, όλοι «προφητεύουμε» αυτά που έρχονται εκτός από αυτούς που πρέπει… Αλήθεια ποιός φοβάται ποιόν και τι; Ποιός δίνει και ποιός δέχεται εντολές; Μη μπαίνετε στον κόπο να απαντήσετε. Είναι βέβαιο ότι οι αναγνώστες ξέρουν τις απαντήσεις αλλά δεν έχουν δικαίωμα να αντιδράσουν … Αυτοί που έχουν δεν θα απαντήσουν ποτέ γιατί δεν έχουν άδεια… Και λέω τώρα: Αν, λέω αν, αναγκαστικά ελλείψει άλλων και για να προστατευθεί ο λαός, ο απλός πολίτης, ο μπάρμπα Μήτσος ρε παιδί μου, βλέποντας να του σπάνε το μαγαζί, να του κλέβουν το αυτοκίνητο, να του βιάζουν την κόρη, βρισκόμενος σε άμυνα κάνει «κάτι», θα τον συλλάβουν αμέσως και θα τραβιέται μια ζωή; Γιατί δεν συλλαμβάνουν λοιπόν τους άλλους πριν τα πάρει ο μπάρμπα Μήτσος να τελειώνουμε;

Και μια που δεν παίρνω ποτέ απάντηση, ας κάνω ακόμα μία ερώτηση. Πληρώνουμε ρε, δεν πληρώνουμε; Εμείς ο ανώνυμος λαός δεν καταβάλουμε όλα μας τα έσοδα, ό,τι βγάζουμε από το μαγαζί μας, το μσθό ή τη σύνταξη στο κράτος; Όλα και μάλιστα δε φτάνουν, με την υπερφορολόγηση και όλα τα άλλα ανθρωποφάγα χαράτσια που συνεχώς επινοείτε. Σε όλο τον κόσμο αυτά που δίνει ο πολίτης γίνονται παιδεία, υγεία, παροχές, έργα, πολιτισμός κ.λ.π.

Εμείς πληρώνουμε αλλά ούτε υγεία έχουμε, ούτε σχολεία και δασκάλους έχουμε, ούτε έργα, ούτε τίποτα. Και λέω ξανά: Αν, λέω αν, δεν πληρώναμε, τι θα μας έλειπε; Αυτά που δεν έχουμε;