«Χωρίς να υπάρχει σχέδιο στο μυαλό μου, το ταξίδι της Κιβωτού ξεκινά πριν 18 χρόνια, όταν χειροτονούμαι ως νέος κληρικός στην ενορία του Αγίου Γεωργίου Κολωνού.

Εκεί έρχομαι σε επαφή με μια πολύ δύσκολη πραγματικότητα, καθώς επρόκειτο για μια περιοχή με μεγάλη νεανική εγκληματικότητα, πολλές μονογονεϊκές οικογένειες, παιδιά μόνα τους να μεγαλώνουν παραμελημένα ακριβώς επειδή ο γονιός αντιμετώπιζε δικά του προβλήματα, είχε πολλά ναρκωτικά η περιοχή…

Έπεσα λίγο σαν αλεξιπτωτιστής, δεν είχα ζήσει ξανά κάτι τέτοιο, καθώς είχα ζήσει και μεγαλώσει στη Χίο».

Είναι ο πατέρας Αντώνιος Παπανικολάου υπό τη σκέπη του οποίου μέσω της Κιβωτού του Κόσμου έχουν σωθεί από το βούρκο εκατοντάδες παιδιά αλλά και πολλές μητέρες τους.

«Τι να πω εγώ στα παιδιά ότι ο Χριστός σώζει; Αυτό το ακούνε… βερεσέ όταν ψάχνουν τη μάνα τους κάθε βράδυ. Πρέπει να είμαστε σε κάποιες φάσεις της ζωής πραγματικοί, ρεαλιστές και να είμαστε μέσα στον κόσμο και να αφουγκραζόμαστε.

Η εκκλησία ποια είναι; Το οικοδόμημα που στεγάζει αυτούς που είναι μέσα ή αυτοί που πρέπει να ψάξεις και να τους φέρεις μαζί σου; Αυτό που κατάλαβα από την μαχόμενη ιεροσύνη, αυτό που έφερε ο Θεός μπροστά σου, πρέπει να βρεις τη λύση, κάτι πρέπει να κάνεις κι εσύ. Αμολήθηκα που λένε… Όπως λέει και ο Καζαντζάκης, το θαύμα είναι ο ανθός της ανάγκης.

Δεν πρέπει να περιμένεις από τον άλλον την σωτηρία, αν δεν θες εσύ ο ίδιος να σωθείς. Εμείς βγάλαμε την εκκλησία έξω από το κτίριο. Μεταφέραμε την εκκλησία στην πλατεία. Η εκκλησία γίνεται όταν ανοίγεται σε αυτούς που πραγματικά την έχουν ανάγκη.

Καθώς η Κιβωτός στηρίζεται αποκλειστικά στην ιδιωτική πρωτοβουλία, τα τελευταία χρόνια της οικονομικής κρίσης ήταν πιο δύσκολα από τα προηγούμενα. ‘Ομως εκεί που έλειψε το χρήμα, άνθισε η προσφορά.

Τα χρήματα μειώθηκαν τα τελευταία χρόνια, αλλά αυξήθηκε ο εθελοντισμός» τονίζει ο πατέρας Αντώνιος.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ολόκληρη τη συνέντευξη στο http://specials.newpost.gr/kivotos-tou-kosmou