ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ ΧΙΟΥ: Το… καλοβλέπουν επενδυτές-Προοπτικές μεγάλης αξιοποίησης
Το αεροδρόμιο της Χίου περιλαμβάνεται στο δεύτερο κύμα παραχωρήσεων αεροδρομίων που εξετάζεται από την κυβέρνηση, στο πλαίσιο λειτουργίας του νέου υπερταμείου.
Η νομοθέτηση του υπερταμείου που αναλαμβάνει την αξιοποίηση της περιουσίας του ελληνικού Δημοσίου και φυσικά των 23 αεροδρομίων που απέμειναν στο κράτος έγινε χθες βράδυ στη Βουλή με την ψήφιση του πολυνομοσχεδίου.
Αν και τα συγκεκριμένα σχέδια βρίσκονται ακόμη σε πρωτόλειο στάδιο, η αξιοποίηση θα γίνει στα πρότυπα της παραχώρησης των πρώτων 14 μεγάλων περιφερειακών αεροδρομίων στην κοινοπραξία Fraport-Slentel (Θεσσαλονίκης, Κέρκυρας, Χανίων, Κεφαλονιάς, Ζακύνθου, Ακτίου, Καβάλας, Ρόδου, Κω, Σάμου, Μυτιλήνης, Μυκόνου, Σαντορίνης και Σκιάθου).
Σύμφωνα με πηγές που επικαλείται η «Ναυτεμπορική», για έξι από αυτά τα 23 αεροδρόμια και συγκεκριμένα για τα αεροδρόμια Πάρου, Καλαμάτας, Χίου, Νάξου, Μήλου και Σητείας και κυρίως για τα τρία πρώτα, καταγράφεται ήδη επενδυτικό ενδιαφέρον. Τα στοιχεία δείχνουν ότι αν και ανήκουν στην κατηγορία με λιγότερους από 250.000 επιβάτες κατ’ έτος, με τις κατάλληλες επενδύσεις και μάνατζμεντ μπορούν να εξελιχθούν σε ιδιαίτερα ελκυστικά αεροδρόμια.
Ειδικότερα, σε αυτό της Καλαμάτας σημειώνεται ραγδαία αύξηση αεροπορικών εταιρειών και αφίξεων (188.527 επιβάτες διακινήθηκαν πέρυσι), καθώς η Μεσσηνία ανεβαίνει διαρκώς ως ταξιδιωτικός προορισμός, με επίκεντρο το Costa Navarino και άλλες επενδύσεις.
Σε ανοδικούς ρυθμούς κινείται και το αεροδρόμιο της Χίου, το οποίο πέρυσι είχε κοντά στους 200.000 επιβάτες (αφίξεις και αναχωρήσεις), αλλά σύμφωνα με τις μελέτες στο τέλος της επόμενης 20ετίας, μπορεί να ανέβει στην κλίμακα 370.000-550.000. Αντίστοιχα, της Πάρου, που ανήκει στους τουριστικούς προορισμούς υψηλής ζήτησης του συμπλέγματος των Κυκλάδων προβλέπεται να ξεπεράσει τις 130.000 από 42.000 περίπου σήμερα.
Όλα σχεδόν τα περιφερειακά αεροδρόμια διαθέτουν περιορισμένες υποδομές, που με το πέρασμα του χρόνου έχουν απαξιωθεί. Στη Χίο η μελέτη συνολικής αναβάθμισης (επεκτάσεις αεροσταθμού, διαδρόμου, πεδίου ελιγμών, χώρων στάθμευσης αεροσκαφών, νέος πύργος ελέγχου κ.λπ.) μένει στο συρτάρι.
Πόροι δεν υπάρχουν ούτε σε εθνικό, αλλά δεν προβλέπονται -πλην εξαιρετικών περιπτώσεων- ούτε και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Όσοι εξασφαλίζονται μέχρι τώρα από τα τέλη δεν θεωρούνται επαρκείς και έτσι ένας δεύτερος κύκλος αποκρατικοποίησης για εκείνα τα αεροδρόμια που θα συγκεντρώσουν επενδυτικό ενδιαφέρον εμφανίζεται ως μονόδρομος.
Στους πιθανολογούμενους μνηστήρες, παράγοντες της αγοράς εντάσσουν τα δύο σχήματα που συμμετείχαν στον προηγούμενο διαγωνισμό, δηλαδή τις κοινοπραξίες Vinci-Ελλάκτωρ και METKA-Corp. America, καθώς όμως και άλλους εγχώριους επενδυτές που μαζί με ξένους ή αυτόνομα θα μπορούσαν να συμμετέχουν διεκδικώντας αεροδρόμια με προοπτική, όπως της Καλαμάτας ή της Χίου.












