Σε Ημερίδα για την Εμπορία Ανθρώπων (trafficking) μίλησε ο βουλευτής Χίου του ΠΑΣΟΚ Κώστας Τριαντάφυλλος, προσκεκλημένος της Γαλλικής Πρεσβείας και του Υπουργείου Εξωτερικών.

Ο κ. Τριαντάφυλλος ανέδειξε με την ομιλία του τη σύγχρονη σκληρή πραγματικότητα -όπως αυτή καταδεικνύεται από τις στατιστικές καταγραφές αναφορικά με το trafficking– και τη σύνδεση του εγκλήματος με την πορνεία και παρουσίασε το ελληνικό νομοθετικό πλαίσιο και τις σημαντικές μεταρρυθμίσεις των τελευταίων ετών.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε, ως Μέλος της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, στο πρόσφατο Ψήφισμα, με το οποίο τέθηκε το ζήτημα της αντιμετώπισης της Εμπορίας Ανθρώπων και της πορνείας με βάση το Σουηδικό μοντέλο, που στηρίζεται στην ποινικοποίηση της αγοράς υπηρεσιών σεξ και την αντιμετώπιση του εγκλήματος ως καταπάτηση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, και κυρίως, των Δικαιωμάτων των γυναικών.

«Το Σουηδικό μοντέλο, που εκλαμβάνει την πορνεία ως παραβίαση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και ως μορφή βίας κατά των γυναικών και τιμωρεί αυτόν που αγοράζει σεξουαλικές υπηρεσίες και όχι τα εκδιδόμενα άτομα, βρίσκεται, πλέον, στο επίκεντρο του νομοθετικού ενδιαφέροντος».

Ο Κώστας Τριαντάφυλλος ανέφερε ότι «υπάρχουν τρία διακριτά φαινόμενα: η έμφυλη βία, η πορνεία και το trafficking. Τρία φαινόμενα με διαφορετική υπόσταση που, όμως, συνδέονται μεταξύ τους πολύ στενά, παραβιάζοντας την προσωπικότητα, την αξιοπρέπεια, την υπόσταση του ανθρώπου. Μία ολιστική προσέγγιση πρέπει να λάβει υπόψη της αυτή τη σύνδεση».

Όπως επεσήμανε ο Κώστας Τριαντάφυλλος «η ευρωπαϊκή οικογένεια, αλλά και η διεθνής κοινότητα, έχουν εντοπίσει την επικινδυνότητα του trafficking και το αποτρόπαιο του χαρακτήρα του και έχουν δομήσει μια σειρά πρωτοβουλιών για την αντιμετώπισή του. Ωστόσο, το έγκλημα αυτό παραμένει Λερναία Ύδρα, διότι κατορθώνει να μετατρέπει πολίτες, ως επί το πλείστον άντρες, σε συνεργούς του, καθώς, χωρίς – ενδεχομένως αλλά όχι απόλυτα – να το συνειδητοποιούν, καθίστανται οι τελικοί αποδέκτες και οι ουσιαστικοί χρηματοδότες του. Αυτό που πρέπει να «σπάσει», λοιπόν, είναι η ζήτηση των υπηρεσιών αυτών, η κατ’ επίφαση και μέσα σε πολλά εισαγωγικά «άγνοια» ακριβώς αυτού του γεγονότος».

Τόνισε την αναγκαιότητα να ευαισθητοποιηθεί η κοινή γνώμη, να δοθεί η «μάχη» του διαδικτύου και «να υπάρξουν ειδικές εκπαιδεύσεις για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στα Σχολεία, τους Δήμους, τα Σώματα Ασφαλείας, τους Δικαστικούς».

Όπως είπε, «η Κοινωνία των Πολιτών οφείλει όχι μόνο να παρακολουθεί ή να στιγματίζει πολιτικές, πολιτειακές ή κυβερνητικές πρωτοβουλίες που είναι σε λάθος κατεύθυνση αλλά, κυρίως, να έχει έναν ενεργό ρόλο, όπως έχουν πάρα πολλές οργανώσεις και σε εθνικό και σε διεθνές επίπεδο».

Κλείνοντας την ομιλία του επεσήμανε την αναγκαιότητα μιας διακρατικής συνεννόησης και συνεργασίας «σε απόλυτο βαθμό, προκειμένου να μην έχουμε ούτε απελάσεις θυμάτων, που σε πολλές χώρες συνεχίζουν να υπάρχουν, ούτε, όμως, και θύτες αγνώστων στοιχείων στις αστυνομικές και διωκτικές αρχές. Χρειάζεται μία αυθεντική συνεργασία με απόλυτη στόχευση στο αποτέλεσμα».

Κατέληξε δε σε μια ενδιάμεση πρόταση: «Να απαγορευτεί επιτέλους και στο διαδίκτυο και στον τύπο η διαφήμιση υπηρεσιών sex».

ΣΥΓΚΛΟΝΙΖΟΥΝ ΤΑ ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Ο κ. Τριαντάφυλλος στην ομιλία του επικαλέστηκε τα παρακάτω συγκλονιστικά στοιχεία:

Σήμερα, η Εμπορία Ανθρώπων βρίσκεται στις 3 πρώτες θέσεις των μεγαλύτερων οργανωμένων εγκλημάτων στον κόσμο, μαζί με τη διακίνηση ναρκωτικών και την εμπορία όπλων.

Υπάρχουν εκτιμήσεις ότι το trafficking αποφέρει δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ στους διακινητές. Έτσι, αν και τυπικά έχει καταργηθεί η δουλεία πάνω από έναν αιώνα τώρα, αυτή υπάρχει σε διάφορες μορφές.

Νομίζω το κρίσιμο στο οποίο μπορεί να σταθεί κάποιος είναι ότι οι αριθμοί είναι καταιγιστικοί. Οι πηγές δείχνουν ότι σήμερα:

Υπάρχουν 27.000.000 σύγχρονοι δούλοι.
20.900.000 εκτιμώνται ότι είναι τα θύματα αναγκαστικής εργασίας, συμπεριλαμβανομένης της σεξουαλικής εκμετάλλευσης.

Τα θύματα της εργασιακής εκμετάλλευσης ανέρχονται σε 14.200.000, καθώς δεν είναι μόνο η σεξουαλική εκμετάλλευση, αλλά και η εκμετάλλευση σε αγροτικές εργασίες, οικοδομικές εργασίες, οικιακή εργασία και βιομηχανική παραγωγή.

4.500.000 θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης είναι καταγεγραμμένα ή έχουν δηλωθεί σε μη Κυβερνητικές Οργανώσεις. Αυτό ως νούμερο πρέπει να μας συγκλονίζει. Γιατί, ακόμα και αν ήταν λίγες δεκάδες οι άνθρωποι και κυρίως οι γυναίκες οι οποίες πέφτουν θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης, θα έπρεπε να μας απασχολεί όλους. Πολύ περισσότερο όταν σε όλο τον πλανήτη έχουμε 4.500.000 θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης.

5.500.000 παιδιά έχουν σεξουαλικά θυματοποιηθεί ή βρίσκονται στη μαύρη εργασία. Το ζήτημα απασχόλησε έντονα και τη Βουλή των Ελλήνων προσφάτως.

127 χώρες προέλευσης θυμάτων σεξουαλικού trafficking, 137 χώρες προορισμού. Δηλαδή σχεδόν ολόκληρος ο πλανήτης, όλες οι χώρες του πλανήτη, όλες οι ήπειροι εμπλέκονται σε ένα τόσο μεγάλο εγκληματικό δίκτυο.

Το 90% των θυμάτων που διακινούνται προς κράτη-μέλη της ΕΕ καταλήγουν στη βιομηχανία του σεξ. Πάνω από το 25% των θυμάτων σεξουαλικής εμπορίας διακινείται από τη Νότια και την Ανατολική Ευρώπη.
Σύμφωνα με στοιχεία του Συμβουλίου της Ευρώπης 70.000 έως 140.000 άνθρωποι πέφτουν θύματα του Εμπορίου Ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση στην Ευρώπη. Το 84% αφορά έμφυλη βία, αφορά, κυρίως, γυναίκες οι οποίες υποχρεώνονται στην πορνεία.

Η χώρα μας είναι η πρώτη πύλη εισόδου στην ΕΕ των διακινούμενων θυμάτων του trafficking, καθώς αποτελεί και την κύρια πύλη εισόδου των μεταναστευτικών ροών.

Εκτιμάται ότι 800.000 άτομα διακινούνται κατά μήκος των ελληνικών συνόρων κάθε χρόνο. Περίπου 20.000 γυναίκες, συμπεριλαμβανομένων και 1.000 κοριτσιών ηλικίας 13-15, παραμένουν στην ελληνική βιομηχανία του σεξ.

Στην έκθεση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ που δημοσιεύτηκε προσφάτως, η Ελλάδα, δυστυχώς, παραμένει στην ίδια κατηγορία αξιολόγησης. Όπως σημειώνεται, γυναίκες από την Ανατολική Ευρώπη (συμπεριλαμβανομένης της Λετονίας, της Λιθουανίας και της Γεωργίας), τη Νιγηρία, τη Δομινικανή Δημοκρατία, την Κίνα και ορισμένες χώρες της Αφρικής «υπόκεινται σε σωματεμπορία στην Ελλάδα», ενώ προστίθεται ότι «θύματα καταναγκαστικής εργασίας που εντοπίζονται στην Ελλάδα είναι κυρίως παιδιά και άνδρες από το Αφγανιστάν, την Αλβανία, το Μπαγκλαντές, τη Βουλγαρία, την Ινδία, τη Μολδαβία, το Πακιστάν, τη Ρουμανία και την Πολωνία». Είναι, λοιπόν, και χώρες εντός Ευρώπης.

Σύμφωνα με την αστυνομία και Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ) – όπως τονίζεται στην έκθεση TIP Report-, έχει σημειωθεί αύξηση του αριθμού των παιδιών Ρομά από την Αλβανία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, τα οποία «υποβάλλονται σε καταναγκαστική εργασία» στην Ελλάδα από μέλη των οικογενειών τους για να πωλούν διάφορα αγαθά στον δρόμο, ζητιανεύοντας ή διαπράττοντας μικροκλοπές.

Επίσης, αναφέρεται ότι γυναίκες μεταφέρονται στην Ελλάδα μέσω των νησιών του Αιγαίου και των ελληνοτουρκικών συνόρων στον Έβρο και μετά «υποβάλλονται σε σωματεμπορία» στην Αθήνα και σε άλλες μεγάλες πόλεις ή μεταφέρονται μέσω Ελλάδας για σεξουαλική εκμετάλλευση και καταναγκαστική εργασία στην Ιταλία και σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η έκθεση καταλήγει, αναφορικά με την Ελλάδα, ότι «η κυβέρνηση της Ελλάδας δεν συμμορφώνεται πλήρως με τα ελάχιστα κριτήρια για την εξάλειψη της σωματεμπορίας. Ωστόσο», όπως υπογραμμίζεται, «καταβάλλει σημαντικές προσπάθειες στην εφαρμογή του σχεδίου (κατά της Εμπορίας Ανθρώπων)».

Οι εξωτερικοί παρατηρητές, λοιπόν, αποτυπώνουν μία πάρα πολύ δύσκολη κατάσταση της ελληνικής πραγματικότητας.

Το 2013 αναγνωρίστηκαν παγκοσμίως μόλις 40.000 θύματα Εμπορίας Ανθρώπων. Στην Ελλάδα αναγνωρίστηκαν μόλις 99 θύματα, σύμφωνα με στοιχεία της Ελληνικής Αστυνομίας και του Τμήματος Καταπολέμησης της Εμπορίας Ανθρώπων.

Μόνο 1 – 2% του συνόλου των θυμάτων Εμπορίας Ανθρώπων καταφέρνουν να αποδράσουν από τους εκμεταλλευτές τους και να διασωθούν.
Μόλις 1 στους 100.000 Ευρωπαίους, που ενασχολούνται με τη διακίνηση ανθρώπων, καταδικάζεται.

Τα θύματα της διεθνικής σωματεμπορίας υπόκεινται σε πολλαπλές παραβιάσεις των ατομικών τους δικαιωμάτων και σε πολλές περιπτώσεις δεν καταλαβαίνουν ότι είναι θύματα και βιώνουν ενοχικά αυτό που τους συμβαίνει, ενώ, στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει ελεύθερη βούληση στη διεθνική σωματεμπορία.