Εκκλησιαστικό μπέρδεμα προκλήθηκε στη Χίο έπειτα από την άρνηση του Σεβασμιότατου Μητροπολίτη κ. Μάρκου καθώς και του εφημέριου ενορίας να βαφτίσουν 2χρονο, καθώς ο πατέρας του παιδιού δεν υπέγραψε το έγγραφο της βάπτισης.

«Η Εκκλησία με ιδιαίτερη χαρά περιμένει να βαπτίσει έναν ακόμα άνθρωπο Χριστιανό. Παρακαλούμε τον πατέρα και τη μητέρα του παιδιού να μας βοηθήσουν να το πράξουμε», ανέφερε ο κ. Μάρκος, ο οποίος έθεσε το θέμα στην Ιερά Σύνοδο ζητώντας της να απαντήσει εγγράφως για το εάν το ανήλικο τέκνο μπορεί να βαπτιστεί χωρίς την έγγραφη συγκατάθεση του ενός από τους δύο γονείς.

Όπως τόνισε ο ιερέας, αν ο ίδιος βάφτιζε το παιδί δίχως τη συγκατάθεση και των δυο γονέων κινδυνεύει να βρεθεί ποινικά διωκόμενος.

Παρ’ όλα αυτά ο παππούς του παιδιού έστειλε εξώδικο τόσο τον Μητροπολίτη όσο και τον εφημέριο της ενορίας.

«Για να γίνει η βάπτιση και να μη διωχθεί ποινικά ο ιερέας θα πρέπει να υπογράψουν και οι δυο γονείς. Μόνοι μας δεν έχουμε το νόμιμο δικαίωμα να το πράξουμε. Προσπαθήσαμε να μιλήσουμε και με τις δύο πλευρές, αλλά από τη μία πλευρά υπήρξε άρνηση. Είναι γεγονός ότι δεν έχουμε φθάσει στο σημείο συμβιβασμού, όμως η έγγραφη συγκατάθεση και των δύο γονέων είναι κάτι που ισχύει από πολύ παλιά» ξεκαθάρισε ο Μητροπολίτης Χίου, Ψαρών και Οινουσσών κ. Μάρκος.

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΠΑΠΠΟΥ

Η επιστολή του παππού του παιδιού έχει ως εξής:

«ΟΥΑΙ ΥΜΙΝ… Αυτά τα λόγια του Κυρίου έρχονται στο μυαλό μου, μετά την ανευθυνότητα που έδειξαν και εξακολουθούν να δείχνουν τόσο ο πνευματικός μας πατέρας μητροπολίτης κ. Μάρκος, όσο και ο εφημέριος της ενορίας μου, μετά την άρνησή τους να βαφτιστεί ο εγγονός μου χριστιανός ορθόδοξος, με αφορμή όχι το νόμο που αποφάσισε το παιδί να έχει δύο ονόματα, αλλά το δικό τους φόβο για το σαρκίο τους, για τυχόν μηνύσεις εναντίον τους από τον πατέρα του παιδιού.

Αλήθεια με τι καρδιά αρνούνται το αυτονόητο, όταν πατέρες της εκκλησίας μαρτύρησαν στην πυρά και αλλού για να φέρνουν στην αγκαλιά της και στο δρόμο του Χριστού εκατομμύρια ανθρώπους;

Αλήθεια εκείνοι δε διδάσκουν το έργο του Κοσμά του Αιτωλού που βάφτιζε όλες τις εθνικότητες μόνο και μόνο στο όνομα του Χριστού μας; Ζητούσε μήπως πιστοποιητικά και συγκαταθέσεις των δύο γονέων ή τι εθνικότητα είναι;

Δεν καταλαβαίνουν ότι συνεργάζονται στο παιχνίδι της μιας πλευράς που προσπαθεί να πετύχει άσχετα πράγματα με το προς συζήτηση θέμα , αφού εκβιάζει καταστάσεις σε βάρος του παιδιού;

Για να μη λέμε πολλά λόγια το παιδί με βάση τους νόμους της πολιτείας έχει όνομα και μάλιστα επικυρωμένο στη συγκεκριμένη περίπτωση και από δικαστήριο της ελληνικής πολιτείας, όνομα που καλύπτει στην ουσία και τις δυο πλευρές.

Επιλογή μας είναι και παραμένει να βαφτιστεί Χριστιανός Ορθόδοξος , αλλά επιλογή της εδώ εκκλησιαστικής ηγεσίας είναι τα μεγάλα λόγια και όχι τα έργα που να τα αποδεικνύουν γι αυτό και κρύβεται πίσω από ανύπαρκτα παραθυράκια.

Πίστευα και ήθελα ο σεβασμιότατος μπροστά σε ένα τέτοιο θέμα να χτυπούσε το χέρι του στο τραπέζι και να αναλάμβανε την ευθύνη το παιδί όχι μόνο να γίνει χριστιανός, αλλά ακόμα και να ερχόταν ό ίδιος να το βάφτιζε, στέλλοντας το μήνυμα ότι ανάμεσα σε απειλές και στο να γίνει κάποιος μέλος της εκκλησίας μας διαλέγει το δεύτερο.

Σαν οικογένεια τη συνείδησή μας την έχουμε ήσυχη προς τον εγγονό μας και προς τις δικές μας χριστιανικές αντιλήψεις, για ότι κάναμε μέχρι τώρα για να είναι χριστιανός με βάση τα μυστήρια της εκκλησίας μας.

Θα ήθελα να ρωτήσω το μητροπολίτη μας και τον ιερέα της εκκλησίας μας νιώθουν το ίδιο ή εφάρμοσαν τις γνωστές Ιησουίτικες μεθόδους να βαφτίζουν το κρέας ψάρι και μια να εφαρμόζουν τους νόμους της εκκλησίας όπου τους συμφέρει και την άλλη να θυμούνται άλλα. Πιστεύω ότι αν ήταν εν ζωή ο μακαριστός Διονύσιος το εγγόνι μου θα ήταν ήδη χριστιανός.

Δυστυχώς ούτε βαπόρια έχω ούτε προύχοντας ή επώνυμος είμαι για να διατάζω. Παππούς είμαι που το στραβό με πληγώνει ειδικά όταν γίνεται από τους πρώτους της εκκλησιαστικής ιεραρχίας μας.

Το κρίμα είναι πάνω τους, που το παιδί θα μείνει αβάπτιστο , αλλά όχι επαναλαμβάνω χωρίς όνομα! Εκείνοι το έδιωξαν , εκείνοι διώχνουν μια πολυμελή οικογένεια από την εκκλησία, ας απολογηθούν στο παιδί όταν γίνει 18 χρονών, εάν τελικά αποφασίσει να γίνει χριστιανός.»