ΑΡΘΡΟ του υποψήφιου δημοτικού συμβούλου (Πρωτοβουλία για τη Χίο) ΜΙΧΑΛΗ Γ. ΜΠΕΛΕΓΡΗ

Μία βόλτα στους δρόμους του νησιού μπορεί να σε φέρει σε επαφή με πρόσωπα γνώριμα, φυσιογνωμίες οικείες, ανθρώπους που κάθε μέρα την ίδια ώρα θα τους συναντήσεις στο ίδιο σημείο να περνούν για την δουλειά τους.

Χαμογελάς, ανταποδίδουν και συνεχίζουν τον δρόμο τους. Νιώθεις ότι τους ξέρεις, εμπιστεύεσαι το χαμόγελό τους, γνωρίζεις τη διαδρομή τους. Οι συνθήκες αλλάζουν, αλλά εκείνοι βρίσκονται ακόμα εκεί, δίπλα σου, να μοιράζονται τις ίδιες αγωνίες, τους ίδιους φόβους, τις ίδιες χαρές και κοινά χαμόγελα. Είναι η οικογένειά σου, οι φίλοι σου, οι γνωστοί σου, είσαι εσύ ο ίδιος.

Ολοι αυτοί οι γνώστοι – άγνωστοι βρίσκονται ανάμεσά μας, εργάζονται δίπλα μας, κατοικούν πιθανά στη διπλανή πόρτα, τους έχουμε ακούσει να γελάνε, να φωνάζουν, να κλαίνε, να αντιδρούν και να ονειρεύονται. Τα όνειρα μας ταιριάζουν, περιέχουν τις ίδιες ανάγκες, παρόμοιες αναζητήσεις και κοινά «θέλω».

Μα τι είναι αυτά τα τόσο τρομερά πράγματα που όλοι εμείς «θέλουμε» και εδώ και τόσα χρόνια δεν μπορούμε να τα πετύχουμε. Αναρωτιόμαστε πώς είναι δυνατόν ο άνθρωπος που πριν από λίγο είδαμε στο δρόμο να τα έχει καταφέρει, πώς είναι δυνατόν και εμείς να τα έχουμε «φέρει βόλτα» αλλά το νησί μας να παραμένει βαλτωμένο.

Νέοι επιστήμονες το εγκαταλείπουν για να αναζητήσουν τα όνειρά τους σε άλλες πόλεις ή χώρες. Υποδομές αναξιοποίητες εδώ και χρόνια μέχρι που η φθορά του χρόνου έδωσε εύκολη δικαιολογία στα στόματα των υπευθύνων για να καλύψουν την αδυναμία διαχείρισης τους.

Ευκαιρίες ανάπτυξης του τουρισμού που πέρασαν χωρίς ποτέ να τις «αρπάξουμε». Ένα πολύ μεγάλο δυναμικό ανθρώπων που όλα αυτά τα χρόνια παρέμενε στην άκρη, επειδή κάποιοι φοβόταν την τυχόν ανάδειξή του.

Αδυνατούμε να το πιστέψουμε και όμως το βλέπουμε να συμβαίνει, δυσκολευόμαστε να το αναλύσουμε (ή για την ακρίβεια ίσως δεν ενδιαφερθήκαμε και ποτέ), πώς είναι δυνατόν ο άνθρωπος, που κάθε μέρα συναντώ στον ίδιο δρόμο, με το ίδιο καθαρό βλέμμα και το ζεστό χαμόγελο να τα έχει καταφέρει περίφημα στη δουλειά του, στη ζωή του, στην καθημερινότητά του, αλλά όλοι μαζί να μένουμε πίσω.

Σε προβληματίζει, σε απασχολεί και ξαφνικά συνειδητοποιείς ότι κανένας από αυτούς, μα ούτε και εσύ, δεν ασχολείται με την πόλη μας, με την κοινωνία μας, με την κοινή μας καθημερινότητα.

Αυτή παραδόθηκε «εν λευκώ» σε κάποιους άλλους, κάποιους που τους είδες να κυκλοφορούν λίγο πριν τις εκλογές και σίγουρα θα τους ξαναδείς λίγο πριν τις επόμενες. Δύσκολα θα τους είχες συναντήσεις στον δρόμο που εσύ περπατάς, γιατί αυτός δεν είναι πλατύς, καθαρός, πρόσφατα ανακαινισμένος, δεν προσφέρεται για χειραψίες, είναι ένας απλός δρομάκος που θα σε οδηγήσει στη δουλειά σου, στο σπίτι σου, στην οικογένειά σου, στους φίλους και στην τελική στα όνειρά σου.

Σπάνια ξέρεις πού κατοικούν και ακόμα πιο σπάνια θα καταφέρεις να συζητήσεις μαζί τους για θέματα που αφορούν την εξέλιξη αυτού του τόπου. Εαν φυσικά αφορά δική σου ανάγκη, «προσωπική εξυπηρέτηση» τότε σαφώς τα πράγματα αλλάζουν, μπαίνεις και εσύ στο κουτί των υποσχέσεων, στη λίστα των συναλλασσόμενων και φυσικά στο «τεφτέρι» τους για τις επόμενες εκλογές.

Θυμώνεις με τον εαυτό σου, θα ήθελες πολύ τα πράγματα να άλλαζαν και να μη χρειαζόταν να δεις όλα αυτά τα θολά πρόσωπα, που πίσω από το χαμόγελο και τη χειραψία πάντα κάτι κρύβεται, αλλά ξέρεις ότι διαφορετικά δεν θα «κάνεις» τη δουλειά σου.

Είσαι βέβαιος ότι διαφορετικά δεν γίνεται; Μα πώς είναι δυνατόν στη δουλειά σου, στο σπίτι σου, στην οικογένειά σου όλα να γίνονται διαφορετικά, οι ανάγκες σου να ιεραρχούνται, τα έξοδά σου να προγραμματίζονται, τα όνειρά σου να υλοποιούνται, μα ο Δήμος μας και η καθημερινότητά του να βαλτώνει;

Η επιλογή της ομάδας που θα σε εκπροσωπήσει στη διοίκηση και διαχείριση αυτού του τόπου δεν μπορεί να έχει διαφορετικά κριτήρια από αυτά του σπιτιού σου ή της δουλειάς σου. Σκέψου ποιους μπορείς να εμπιστευτείς, ποιους μπορείς να κοιτάξεις μέσα στα μάτια, ποιους πιστεύεις ότι μπορούν να αλλάξουν την καθημερινότητα όλων, επέλεξε αυτούς που θα έβαζες και μέσα στο σπίτι σου, η Χίος είναι το σπίτι σου και οφείλεις να το προστατέψεις.

Εκπλήξεις πια δεν υπάρχουν, ξέρεις με ποιους έχεις να κάνεις σε κάθε περίπτωση. Πλέον ξέρεις πώς κινούνται και αυτοί που μέχρι τώρα διοικούν αλλά και αυτοί που διεκδικούν να αλλάξουν τα πράγματα. Ρώτησε ποιοι είναι όλοι αυτοί που διεκδικούν μία ψήφο, ψάξε το τι έχουν κάνει μέχρι σήμερα, ενεργοποιήσου και γίνε μέλος της κοινωνίας που ζεις.

Οι συγκρίσεις είναι αναπόφευκτες και πρέπει να γίνονται. Οφείλουμε πρώτα στους εαυτούς μας και έπειτα στους γύρω μας, αυτή τη φορά να επιλέξουμε συγκρίνοντας τις επιλογές μας.

Αυτούς που θα στείλουμε στον Δήμο Χίου θα τους εμπιστευόμασταν για να διαχειριστούν την περιουσία μας.

Στην Πρωτοβουλία συγκεντρώθηκαν άνθρωποι με όραμα και πίστη για την αλλαγή αυτού του τόπου, την αξιοποίηση των δυνατοτήτων του, άνθρωποι που ζουν ανάμεσά μας, δραστηριοποιούνται γύρω μας, τους ξέρουμε και μας ξέρουν.

Είναι αυτοί που τους εμπιστευόμαστε για τα προσωπικά μας θέματα και τις προσωπικές μας υποθέσεις, αυτούς που ξέρουμε από τους παράλληλους δρόμους στους οποίους περπατάμε.

Μιχάλης Γ. Μπελέγρης
Διπλ. Πολιτικός Μηχανικός Α.Π.Θ.
Υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος