ΟΠΑΔΟΠΟΙΗΣΗ, ένα επικίνδυνο φαινόμενο…

ΑΡΘΡΟ
των ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΥ ΣΕΡΓΗ (συντονιστής Ν.Ε. ΣΥΡΙΖΑ Χίου) και ΕΥΑΓΓΕΛΙΑΣ ΜΑΝΙΤΣΟΥΔΗ (μέλος Ν.Ε. ΣΥΡΙΖΑ Χίου)

-Νοοτροπίες που βλέπουν τη διακυβέρνηση ως την απόλυτη εξουσία, τη χώρα ως λάφυρο, το ρουσφέτι και τις «διευκολύνσεις» ως δεδομένα και φυσιολογικά αδικούν τον ΣΥΡΙΖΑ και τους συμπολίτες μας που ασφυκτιούν


Έχουν περάσει δύο χρόνια από τότε που οι συμπολίτες μας έδωσαν στον ΣΥΡΙΖΑ, για δεύτερη φορά, την ευθύνη για τη διακυβέρνηση της χώρας. Σε αυτό το διάστημα, και με δεδομένες τις αντικειμενικές δυσκολίες και τη συνεχιζόμενη οικονομική ασφυξία που πλήττει όλους μας, ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί, και είναι ορατό ότι θα τα καταφέρει, να βγάλει την Ελλάδα από τα Μνημόνια και να επανέλθει σταδιακά η ομαλότητα.

Η διακυβέρνηση της χώρας από τον ΣΥΡΙΖΑ σίγουρα δημιούργησε μια νέα πραγματικότητα στο εσωτερικό του κόμματος και σε πολλές περιπτώσεις υπήρξαν διαφορετικές απόψεις σε μια σειρά ζητημάτων. Όλα αυτά μέσα στο πλαίσιο του εσωκομματικού υγιούς και αναγκαίου διαλόγου. Η λειτουργία του κόμματός μας αναγνωρίζει την ύπαρξη τάσεων και ρευμάτων ιδεών. Άλλωστε, ένα από τα βασικότερα χαρακτηριστικά του ΣΥΡΙΖΑ είναι η δυνατότητα των μελών στη συνδιαμόρφωση και προβολή των θέσεων του κόμματος. Αυτό που ισχύει είναι υγιές και αναγκαίο. Η άλλη πραγματικότητα αφορά συμπεριφορές που δεν έχουν να κάνουν με την Αριστερά μας και τις αξίες που υπηρετεί.

Στο σημείο αυτό, ας γίνουμε πιο συγκεκριμένοι. Ξέρουμε ότι δεν ζούμε σε κοινωνία αγγέλων. Είναι όμως δεδομένο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ παλεύει και νοιάζεται πρώτα από όλα για τη συλλογικότητα, τη δημοκρατία, τη διαφάνεια και την υπεράσπιση των συμφερόντων του λαού. Έχουν αναπτυχθεί, δυστυχώς, από μικρή μειοψηφία μελών οπαδικές συμπεριφορές υπέρ κάποιων, χωρίς πολιτική και ιδεολογική χροιά, αλλά με κριτήρια τις εξυπηρετήσεις και το βόλεμα. Είναι μια πραγματικότητα που πρέπει να αντιμετωπιστεί πριν δημιουργήσει σοβαρό πρόβλημα στη λειτουργία κόμματος και κυβέρνησης.

Αυτές τις συμπεριφορές συνηθίσαμε να τις βλέπουμε από το παλιό πολιτικό κατεστημένο, όπου το πολιτικό κριτήριο επαναπροσδιορίζεται ανάλογα με τους αρχηγούς και τους υποψηφίους· σε καμία όμως περίπτωση στο δικό μας κόμμα. Αυτή η διαπίστωση, που δεν είναι μόνο δική μας, πρέπει να αντιμετωπιστεί προτού μας αλλοιώσει.
Επίσης, νοοτροπίες που βλέπουν τη διακυβέρνηση ως την απόλυτη εξουσία, την χώρα ως λάφυρο, το ρουσφέτι και τις “διευκολύνσεις” ως δεδομένα και φυσιολογικά, αδικούν τον ΣΥΡΙΖΑ και τους συμπολίτες μας που ασφυκτιούν. Αυτά ο κόσμος τα αντιλαμβάνεται και τα χρεώνει σε όλο τον ΣΥΡΙΖΑ και την κυβέρνηση, άσχετα αν αφορούν μια πολύ μικρή μειοψηφία.

Στη συγκυρία που βρισκόμαστε, και προσπαθούμε να βαδίσουμε επιτέλους ευθεία, είναι ευκαιρία να εξαλείψουμε, όσο είναι αυτό δυνατόν, τις λάθος νοοτροπίες, γιατί ελλοχεύει ο κίνδυνος να μας αλλοτριώσουν και αλλοιώσουν, δίνοντας το δικαίωμα στους αντιπάλους και στα ΜΜΕ, που κάνουν το άσπρο μαύρο, να μας απαξιώσουν, να ξαναπούν το “όλοι ίδιοι είναι” και εντέλει να κινδυνεύσουμε να χάσουμε το ηθικό μας πλεονέκτημα.

Οι διαχωριστικές γραμμές του ΣΥΡΙΖΑ με τη σημερινή αντιπολίτευση ήταν, είναι και πρέπει να μείνουν διακριτές. Η δική μας Αριστερά δεν έχει χώρο για μικρομάγαζα και ρουσφέτια. Αν μας εμπιστεύτηκε η κοινωνία το έκανε πρωτίστως γιατί είχε ανάγκη από κάτι άλλο, μακριά από βολέματα ημετέρων και λογικές που θυμίζουν άλλους και άλλες εποχές.