ΑΝΑΠΟΔΑ ολοταχώς!…

ΑΡΘΡΟ
του ΣΤΑΥΡΟΥ Γ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ
Υποναύαρχος (ε.α.) Λ.Σ.

Έχω δει πολλά φρικιαστικά στην ζωή μου, όμως, το πιο μεγάλο σφίξιμο στην καρδιά το ένιωσα προχθές βλέποντας την πανικόβλητη γυναίκα να σφαδάζει στο έδαφος αδύναμη να ξεκαρφώσει από το πόδι της την άσβηστη φωτοβολίδα που λαμπάδιαζε το σώμα της.

Δεν ξέρω το λόγο που ο μεγάλος ηθικός αυτουργός της δίχως τέλος εθνικής κατάπτωσης, τα ΜΜΕ «μέσα μαζικού εγκλήματος», έδειχναν και ξανάδειχναν αυτήν την σκηνή, ούτε γιατί ο «νομιμοποιητής» τους, το «εθνικό συμβούλιο ραδιοτηλεόρασης», δεν απαίτησε τουλάχιστον να προηγείται αυτών των εικόνων η γνωστή προειδοποίηση για εκπομπή σκληρών εικόνων.

Φαίνεται ότι δεν μας «σοκάρει» πια τίποτα στη χρεοκοπημένη Ελλάδα: ούτε ότι ολόκληρες πόλεις καταρρέουν από μια νεροποντή θάβοντας δεκάδες ανθρώπους, ούτε ότι πανεπιστήμια απαξιώνονται, ούτε ότι υπουργεία ακόμα και εκείνο της άμυνας «εκπορθείται», ούτε ότι ανθρώπινες ζωές πυρπολούνται (δικηγόρος, Alpha Bank), φυγόστρατοι υπουργοποιούνται, καταχραστές επιβραβεύονται, η εθνική υπόσταση καταλύεται, κατά συρροή δολοφόνοι ηρωοποιούνται και ο κατάλογος δεν έχει τέλος…

Εντούτοις, κυρίαρχο σύνθημα σύγχρονων απατεώνων και λαοπλάνων της πολιτικής είναι: «πάμε μπροστά». Ποιο είναι το μπροστά;
Το μπροστά, «προς τα εμπρός», είναι κατεύθυνση δείχνει την πορεία, την πρόοδο, την βελτίωση, εμπερικλείει την ικανοποίηση του στόχου, την επιτυχία.
Όσο κανείς άλλος, οι πρόγονοί μας προσδιόρισαν τις έννοιες καλό-κακό, δικαίωμα-υποχρέωση, συλλογικό-ατομικό, δημοκρατία-τυραννία, ζωή-θάνατος, έγκλημα-τιμωρία κλπ. Εμείς τι κρατήσαμε;

Όντως χάσαμε τον προσανατολισμό μας. Πάμε μπροστά αλλά μπροστά είναι ο γκρεμός!!

Έχουμε ξανά ανάγκη από ένα βροντερό όχι, από ένα φρένο. «Κλέβω» την φράση του Λεωνίδα Πυργάρη, «όπισθεν ολοταχώς».

Όχι άλλο «μπροστά», γρήγορα να αναποδήσουμε, να συναντήσουμε ξανά τις αξίες, την ανθρωπιά μας!!